Gare de Lyon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gare de Lyon
Obiekt zabytkowy nr rej. PA00086570
Gare de Lyon
Państwo  Francja
Miejscowość Paryż
Data otwarcia 1849
Dane techniczne
Liczba peronów 12
Liczba krawędzi
peronowych
23
Kasy T
Przejścia nadziemne N
Przejścia podziemne T
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Gare de Lyon
Gare de Lyon
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Gare de Lyon
Gare de Lyon
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Gare de Lyon
Gare de Lyon
Ziemia 48°50′41″N 2°22′25″E/48,844722 2,373611
Portal Portal Transport szynowy

Gare de Lyon (Dworzec Lyoński), także Paris-Lyon, jest jednym z sześciu głównych dworców czołowych Paryża. Korzysta z niego około 83 milionów pasażerów rocznie, co czyni go trzecim wśród największych dworców kolei SNCF pod względem ilości odprawionych podróżnych. Pod względem liczby pasażerów korzystających z pociągów dalekobieżnych, w tym TGV, dworzec ten jest największym we Francji.

Dworzec wyróżnia wieża, zbudowana na planie kwadratu, wysoka na 67 metrów. Na każdej ze ścian wieży umieszczono tarcze zegara, o średnicy 6,5 m, posiadające wskazówki o średnicach 2,8 m i 4 m.

Historia[edytuj]

Pierwszy Dworzec Lyoński otwarto oficjalnie dla podróżnych w 1849 roku. Była to prosta, drewniana budowla, ponieważ trwał jeszcze spór między rządem Francji a kompanią Chemin de Fer de Paris à Lyon co do ostatecznego umiejscowienia dworca. Przewoźnik miał nadzieję wybudować dworzec bliżej centrum miasta, w pobliżu Place de La Bastille, jednak ostatecznie dworzec zachował swoją pierwotną lokalizację.

Hala dworca, przy peronach widoczne pociągi TGV

Drugi dworzec został zaprojektowany przez François-Alexis Cendrier i otwarty w roku 1855. Zbudowano go na podwyższeniu terenu rzędu 6 m, aby zabezpieczyć go w wypadku wylewów Sekwany. Początkowo posiadał 5 torów, z których odjeżdżały pociągi, przykrytych halą o długości 220 m, szeroką na 42. W czasie wydarzeń Komuny Paryskiej dworzec został częściowo zniszczony przez pożar, odbudowano go w 1871 roku.

Pasażerowie przybywający na Wystawę Światową w Paryżu w roku 1900 mogli już korzystać z nowego dworca, trzeciego z kolei, zaprojektowanego przez Mariusa Toudoire. Dworzec posiadał 13 torów przy krawędziach peronowych, oraz wieżę zegarową, wysoką na 67 metrów. Tego samego roku dworzec uzyskał też połączenie z siecią paryskiego metra.

Wnętrze dworca

Budynek przechodził wiele drobnych rekonstrukcji aż do lat 60, kiedy to nastąpiły poważne zmiany, związane z włączeniem dworca w sieć RER. W roku 1981 dworzec uzyskał 5 nowych torów, przeznaczonych dla pociągów TGV, które właśnie weszły do służby na trasie Paryż – Lyon.

27 czerwca 1988, w podziemnej części dworca wydarzył się tragiczny wypadek, w którym zginęło 56 osób a 55 zostało rannych.

Ostatnia przebudowa dworca miała miejsce w roku 1998 i związana była z dotarciem nowej linii metra.

W latach 2000-2005 pracom renowacyjnym poddano zegar umieszczony na wieży dworca, uszkodzony przez zamieć śnieżną w 1999 roku. 15 lutego 2005 zegar ruszył ponownie, napędzany swoim oryginalnym mechanizmem.

W hallu dworca zachował się duży fresk, przedstawiający zabytki miast, do których docierały pociągi kompanii PLM (Paris-Lyon-Méditerranée).

Infrastruktura[edytuj]

Dworzec posiada 33 tory przy krawędziach peronowych, podzielone na dwie grupy:

  • A-N: tory dalekobieżne, oznaczone kolorem niebieskim,
  • 5-23: tory podmiejskie i regionalne, oznaczone kolorem żółtym.

Obsługiwane relacje[edytuj]

Międzynarodowe[edytuj]

Krajowe[edytuj]

Połączenia z siecią komunikacji miejskiej[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]