Przejdź do zawartości

Gatunek politypowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Gatunek politypowygatunek zróżnicowany w obrębie zajmowanego zasięgu w takim stopniu, że jest dzielony na różne taksony wewnątrzgatunkowe (zwłaszcza podgatunki). Jest wynikiem utrwalania się demów (populacji lokalnych) izolowanych z przyczyn geograficznych lub ekologicznych, stąd gatunki politypowe zazwyczaj zajmują rozległe i zróżnicowane areały (np. archipelagi)[1]. Utrzymywanie się przyczyn izolujących rozrodczo podgatunki może prowadzić do powstawania gatunków – w szczególności gatunków siostrzanych i nadgatunków (monofiletycznych grup taksonów powstałych ze spokrewnionych podgatunków)[2].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Jacek Szymura, Gatunek politypowy, [w:] Zdzisława Otałęga (red.), Encyklopedia biologiczna, t. III. Do-Gi, Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 1998, s. 372, ISBN 83-85909-40-0.
  2. Rigomar Rieger, Arnd Michaelis, Melvin M. Green, Słownik terminów genetycznych, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1974, s. 182.