Biogeografia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Biogeografia (gr. bíos ‘życie’, ‘ziemia’, gráphein ‘pisać’)[1] – nauka z pogranicza biologii i geografii, zajmująca się badaniem rozmieszczenia przestrzennego roślin (fitogeografia) i zwierząt (zoogeografia), a także wyjaśnianiem prawidłowości tego rozmieszczenia[1][2][3], jego geologicznej przeszłości oraz jego prognozą na przyszłość. Biogeografia zajmuje się zarówno pojedynczymi gatunkami oraz biocenozami, jak również ich zespołami, biomami, a także całą biosferą[1].

W zoogeografii Ziemia podzielona jest na krainy zoogeograficzne, natomiast w fitogeografii – na państwa florystyczne[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Grażyna Łabno: Ekologia – Słownik encyklopedyczny. Warszawa: Wydawnictwo Europa, 2006, s. 37. ISBN 83-7407-017-X.
  2. a b Encyklopedia Biologia. Agnieszka Nawrot (red.). Kraków: Wydawnictwo GREG, s. 62. ISBN 978-83-7327-756-4.
  3. Słownik tematyczny. Biologia, cz. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, s. 18–19, ISBN 978-83-01-16530-7.