Gerezanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gerezanka
Piliocolobus[1]
Rochebrune, 1887[2]
Przedstawiciel rodzaju – gerezanka udzungwańska (P. gordonorum)
Przedstawiciel rodzaju – gerezanka udzungwańska (P. gordonorum)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd wyższe naczelne
Nadrodzina koczkodanowce
Rodzina koczkodanowate
Podrodzina gerezy
Rodzaj gerezanka
Synonimy
  • Tropicolobus[a] Rochebrune, 1887[3]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Gerezanka[4] (Piliocolobus) – rodzaj ssaka z rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).

Występowanie[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[5].

Systematyka[edytuj]

Nazewnictwo[edytuj]

Nazwa rodzajowa jest połączeniem greckiego słowa πιλίον pilion – „w czapce” (zdrobnienie πιλος pilos) oraz nazwy rodzaju Colobus Illiger, 1811[6].

Gatunek typowy[edytuj]

Simia (Cercopithecus) badius Kerr, 1792

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[4][5]:

Uwagi

  1. Greckie τροπις tropis – „kil statku”; rodzaj Colobus Illiger, 1811.

Przypisy

  1. Piliocolobus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Rochebrune 1887 ↓, s. 96, 105.
  3. Rochebrune 1887 ↓, s. 96, 102.
  4. a b Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 49-50. ISBN 978-83-88147-15-9.
  5. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Piliocolobus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-10-11]
  6. T. S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 537, seria: North American Fauna. (ang.)

Bibliografia[edytuj]

  1. A. T. de Rochebrune: Faune de la Sénégambie. Cz. Supplément. Paryż: O. Doin, 1887, s. 1-189. (fr.)