Gerhard Marcks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
G. Marcks, Pomnik „Muzykantów z Bremy“ (Brema, 1953)
G. Marcks, symboliczny nagrobek - pomnik ofiar dwóch wojen w Mülheim (1968)

Gerhard Marcks (ur. 18 lutego 1889 w Berlinie, zm. 13 listopada 1981 w Burgbrohl) – niemiecki rzeźbiarz i grafik.

Twórca wielu rzeźb eksponowanych z muzeach, galeriach sztuki i w przestrzeni publicznej, autor projektów pomników.

Początkowo tworzył głównie rzeźby zwierząt, w tym w porcelanie. W 1914 roku wspólnie z Walterem Gropiusem został zaproszony przez Werkbund - Niemiecki Związek Twórczy na Wystawę Form Przemysłowych w Kolonii. Po zakończeniu I wojny światowej wykładowca, m.in. jako Mistrz (Formmeister) garncarstwa w Bauhausie. W latach 1936-45 objęty zakazem działalności wystawienniczej.

Po II wojnie światowej wznowił działalność dydaktyczną i artystyczną. W latach powojennych uczestniczył m.in. w renowacji zabytków sakralnych, takich jak Kościół św. Katarzyny w Lubece i Kościół kartuzów w Kolonii. Od 1955 roku członek berlińskiej Akademie der Künste. Tworzył także grafikę użytkową - w tym m.in. wzory medali Letnich Igrzysk Olimpijskich w Monachium (1972).

W 1952 odznaczony cywilnym orderem Pour le Mérite, a w 1979 Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.

Na jego cześć nazwano planetoidę 10778 Marcks.

Bibliografia[edytuj]