Käthe Kollwitz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Käthe Kollwitz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 lipca 1867
Królewiec
Data i miejsce śmierci 22 kwietnia 1945
Moritzburg
Käthe Kollwitz

Käthe Kollwitz (ur. 8 lipca 1867 w Królewcu, zm. 22 kwietnia 1945 w Moritzburgu koło Drezna) – niemiecka graficzka, malarka i rzeźbiarka. Zaliczana do najbardziej znanych niemieckich artystów XX wieku. Wpływ na jej realistyczne litografie, miedzioryty, akwaforty, drzeworyty i rzeźby, oparte na osobistych doświadczeniach i obserwacji warunków życia, miał ekspresjonizm i sztuka zintegrowana.

Uczyła się w Berlinie u K. Stauffer-Berna i w Monachium, w Académie Julian w Paryżu (1904), oraz we Włoszech (1907).

W 1919 zaliczona w poczet członków Paryskiej Akademii Sztuk. Znana z pełnych wyrazu szkiców, drzeworytów, akwafort i litografii, w których wyrażała proletariackie, komunistyczne i pacyfistyczne sympatie. Do najważniejszych jej prac należą: cykle graficzne „Powstanie tkaczy” (1893-1898) i „Wojny chłopskie” (1902-1908), plakat „Nigdy więcej wojny”, który ukazał się po zakończeniu I wojny światowej, litografie i drzeworyty: „Wojna” (1934-1935), „Triumf nad burżuazją” (1924), „Wyzysk” (1925) „Proletariat” (1925), „Śmierć” (1934-1935), rzeźby, np. „Skarga” (1939).

Zarówno rząd cesarski, jak narodowi socjaliści odnosili się do Kollwitz z nieufnością. Podczas bombardowania w 1943 r. wiele jej prac uległo zniszczeniu.

Käthe Kollwitz zmarła 1945 r. w Moritzburgu, pod Dreznem.

Rysy Käthe Kollwitz nosi rzeźba Ernsta Barlacha Der Schwebende z 1927 r., poświęcona pamięci ofiar I wojny światowej, zawieszona w kolegiacie w Güstrow i jej replika w kościele antonitów w Kolonii.

Przypisy

Bibliografia[edytuj kod]

  • Martin Fritsch (Hrsg.): Käthe Kollwitz. Zeichnung, Grafik, Plastik. Bestandskatalog des Käthe-Kollwitz-Museums Berlin. Seemann, Lipsk 1999
  • Die Tagebücher 1908–1943. Hrsg. Jutta Bohnke-Kollwitz. Siedler, Berlin 1989, ISBN 3-88680-251-5; gleichzeitig DDR-Ausgabe: Akademie-Verlag. Erweiterte Neuausgabe btb, München 2007, ISBN 978-3-442-73683-6.[1]
  • Briefe an den Sohn 1904–1945. Hrsg. Jutta Bohnke-Kollwitz. Siedler, Berlin 1992, ISBN 3-88680-250-7.[2]
  • Aus meinem Leben. Ein Testament des Herzens. Zeichnungen von Käthe Kollwitz, Vorwort Hans Kollwitz. Erstausgabe. Paul List, München 1957 u. ö.; wieder: Herder, Freiburg 1992, ISBN 3-451-04105-7; zuletzt: 2006, ISBN 3-451-05757-3.
  • Tagebuchblätter und Briefe, herausgegeben von Hans Kollwitz, Berlin 1948. Weitere Auswahl-Ausgaben der Tagebücher und Briefe in verschiedenen Verlagen.

Katalogi wystaw[edytuj kod]

  • Käthe Kollwitz. Meisterwerke der Zeichnung. Käthe Kollwitz Museum Köln. DuMont, Köln 1995, ISBN 3-7701-3461-3.
  • Gudrun Fritsch, Pay Matthis Karstens (Hrsg.): Mahnung und Verlockung. Die Kriegsbildwelten von Käthe Kollwitz und Kata Legrady. Ausstellungskatalog Käthe-Kollwitz-Museum Berlin. Berlin 2014, ISBN 978-3-86502-329-2.
  • Hannelore Fischer, Alexandra von dem Knesebeck (Hrsg.): „Paris bezauberte mich …“ Käthe Kollwitz und die französische Moderne. Monographie zur Sonderausstellung im Käthe Kollwitz Museum Köln. Hirmer, München 2010, ISBN 978-3-7774-3041-6.
  1. Rezension von Peter Sager: Das Leiden der Menschen, in: Die Zeit, 20. Oktober 1989, Rezensionsteil. Wieder in: Die Zeit. Welt- und Kulturgeschichte. Band 13, ISBN 3-411-17603-2, S. 547–556.
  2. Bei den Briefen an Hans handelt es sich um ihre größte geschlossene Briefüberlieferung.