Gliniarz z Beverly Hills II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gliniarz z Beverly Hills II
Beverly Hills Cop II
Ilustracja
Gatunek

komedia kryminalna

Data premiery

19 maja 1987 (świat)

Kraj produkcji

USA

Czas trwania

101 min

Reżyseria

Tony Scott

Scenariusz

Eddie Murphy,
Warren Skaaren

Główne role

Eddie Murphy

Muzyka

Keith Forsey,
Harold Faltermeyer

Zdjęcia

Jeffrey L. Kimball

Scenografia

Ken Davis

Montaż

Chris Lebenzon,
Billy Weber

Produkcja

Don Simpson,
Jerry Bruckheimer

Wytwórnia

Paramount Pictures
Eddie Murphy Productions

Poprzednik

Gliniarz z Beverly Hills (1984)

Kontynuacja

Gliniarz z Beverly Hills III (1994)

Nagrody
Złota Malina

Gliniarz z Beverly Hills II (ang. Beverly Hills Cop II) – amerykańska komedia kryminalna w reżyserii Tony’ego Scotta. Myśl przewodnia filmu brzmi: "The Heat's Back On!".

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Rola Aktor
Axel Foley Eddie Murphy
John Taggart John Ashton
Billy Rosewood Judge Reinhold
Maxwell Dent Jürgen Prochnow
Karla Fry Brigitte Nielsen
May Chris Rock
Andrew Bogomil Ronny Cox
Harold Lutz Allen Garfield
Jeffrey Friedman Paul Reiser
Inspector Todd Gilbert R. Hill
Sidney Bernstein Gilbert Gottfried
Russell Russ Fielding Tom Bower
Vinnie Carrie Leigh
Francesco Michael DeMarlo
Ailey Richmond Harrison
Bobby Morgan Ritch Shydner
Judy Carl Bringas
Hugh Hefner On sam

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Bandyci napadają na sklep jubilerski w Beverly Hills. Śledztwo w tej sprawie prowadzą kapitan Andrew Bogomil (Ronny Cox) oraz John Taggart (John Ashton) i William Rosewood (Judge Reinhold). Jednak z powodu niesubordynacji zostają oni odsunięci od sprawy przez apodyktycznego komisarza Harolda Lutza (Allen Garfield), a Bogomil zawieszony w czynnościach służbowych. Niedługo później zostaje postrzelony. Axel Foley (Eddie Murphy), detektyw z Detroit dowiedziawszy się z telewizji o zamachu na życie Bogomila, bez wahania porzuca prowadzone śledztwo i przylatuje do Kalifornii by pomóc przyjaciołom. Policjanci razem chcą zdemaskować szajkę. Tymczasem komisarz Lutz nie może znieść obecności Axela na swoim terenie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]