Gmina Bielica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bielica
gmina wiejska
1921-39[1]
Herb
Herb
Państwo  II Rzeczpospolita
Województwo (1919-20: okręg wileński)
(1920-21: okręg nowogródzki)
1921[2]-39: nowogródzkie
Powiat lidzki
Siedziba Bielica
Populacja (1921)
• liczba ludności

10.669[3]
Szczegółowy podział administracyjny (1921)
Liczba gromad 52
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Bielica (1919 gmina Bielicy[4]) – dawna gmina wiejska istniejąca do 1939 roku w województwie nowogródzkim w Polsce (obecnie na Białorusi). Siedzibą gminy było miasteczko Bielica (1506 mieszk. w 1921 roku[3])[5].

W okresie międzywojennym gmina Bielica należała do powiatu lidzkiego w woj. nowogródzkim[3]. 22 stycznia 1926 roku do gminy Bielica przyłączono część obszaru zniesionej gminy Pacowszczyzna[6]. 11 kwietnia 1929 roku do gminy Bielica przyłączono część obszaru zniesionej gminy Honczary, natomiast części obszaru gminy Bielica włączono do gmin Tarnowo, Żołudek i Orla[7].

Po wojnie obszar gminy Bielica został odłączony od Polski i włączony do Białoruskiej SRR.

Zobacz też: gmina Bielice.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. nowogródzkiego; w czasie II wojny światowej poza administracją polską; po II wojnie światowej poza granicami Polski.
  2. Niektóre źródła (m.in. mapy) podają informacje o przyłączeniu na przełomie lat 1921-22 do Litwy Środkowej powiatów lidzkiego i brasławskiego (np. Andrzej Gawryszewski: Ludność Polski w XX wieku, 2005; Atlas Historyczny Polski, PKWK, 1967). Rozbieżność ta wynika z różnych interpretacji przeprowadzonych na terenie tych powiatów wyborów do Sejmu Wileńskiego na mocy uchwały Sejmu RP z 16 listopada 1921, która zakończyła walkę polityczną na tych terenach. Adam Mielcarek twierdzi że powiaty lidzki i brasławski faktycznie do Litwy Środkowej nie należały (Adam Janusz Mielcarek, Podziały terytorialno-administracyjne II Rzeczypospolitej w zakresie administracji zespolonej, 2008). W niniejszym artykule oparto się na tej analizie, uwzględniając jednak rozbieżność interpretacji w tymże przypisie.
  3. a b c Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część I - Województwo Nowogródzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
  4. Spis ludności na terenach administrowanych przez Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich z mapą, Eugenjusz Romer, Lwów-Warszawa, 1919
  5. Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
  6. Dz.U. z 1926 r. Nr 7, poz. 43
  7. Dz.U. z 1929 r. Nr 22, poz. 225