Okręg nowogródzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
nowogródzki
Okręg
Państwo  Polska
Siedziba Nowogródek
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba powiatów 13
Liczba powiatów miejskich 0
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie
Portal Portal Polska

Okręg nowogródzki – tymczasowa jednostka administracyjna drugiej instancji funkcjonująca na przełomie lat 1920-1921 na obszarze ziem objętych umową o preliminaryjnym pokoju i rozejmie (tzw. Kresy Wschodnie), podpisaną w Rydze 12 października 1920. Siedzibą władz okręgu był Nowogródek.

Okręg nowogródzki został utworzony 20 grudnia 1920 przez Rząd RP z części dotychczasowych okręgów administrowanych przez ZCZW (1919-20) i TZTPiE (1920): wileńskiego (oprócz powiatów należących do Litwy Środkowej), brzeskiego (północno-zachodnia część) i zachodnich skrawków[1][2][3] mińskiego. Na czele okręgu stanął naczelnik okręgu, będący przedstawicielem Rządu, odpowiedzialnym wykonawcą zleceń ministrów i zwierzchnikiem władz i urzędów[4].

W skład okręgu nowogródzkiego weszły powiaty:

19 lutego 1921 okręg nowogródzki przekształcono w województwo nowogródzkie, z wyjątkiem powiatów grodzieńskiego i wołkowyskiego, które przyłączono do utworzonego wcześniej (14 sierpnia 1919[5]) województwa białostockiego. Równocześnie zastrzeżono że rozgraniczenie województwa nowogródzkiego od przyszłego województwo wileńskiego[6] nastąpi w osobnej ustawie[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wschodnia część powiatu mińskiego, z której utworzono (12 grudnia 1920) powiat stołpecki.
  2. Miasto Dokszyce oraz gminy Dokszyce i Tumiłowicze z powiatu borysowskiego, które włączono do nowo utworzonego (7 listopada 1920) powiatu duniłowickiego w okręgu wileńskim.
  3. Gminy Hrycewicze i Teladowicze z powiatu słuckiego, które weszły w skład (utworzononego 7 listopada 1920) powiatu nieświeskiego w okręgu brzeskim.
  4. Dz.U. z 1920 r. Nr 115, poz. 760
  5. Dz.U. z 1919 r. Nr 65, poz. 395
  6. Rozgraniczenie to nastąpiło dopiero 13 kwietnia 1922, po przejęciu władzy nad Ziemia Wileńską, należącą dotąd do Litwy Środkowej (Dz.U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213); nowa jednostka zachowała jednak charakter okręgu administracyjnego o nazwie Ziemia Wileńska i została przekształcona w woj. wileńskie dopiero 20 stycznia 1926 (Dz.U. z 1926 r. Nr 6, poz. 29).
  7. Dz.U. z 1921 r. Nr 16, poz. 93