Przejdź do zawartości

Gnassingbé Eyadéma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Gnassingbé Eyadéma
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

26 grudnia 1937
Pya

Data i miejsce śmierci

5 lutego 2005
Tunezja

Prezydent Togo
Okres

od 14 kwietnia 1967
do 5 lutego 2005

Przynależność polityczna

Rassemblement du Peuple Togolais

Poprzednik

Kléber Dadjo

Następca

Faure Gnassingbé

Odznaczenia
Łańcuch Orderu Zasługi Cywilnej (Hiszpania) Order Bawarski Zasługi

Étienne Gnassingbé Eyadéma [eˈtjɛn ɲasiŋˈbe ejadeˈma] (ur. 26 grudnia 1937 w Pya, zm. 5 lutego 2005 nad Tunezją) – togijski żołnierz, generał dywizji, i polityk, w 19672005 prezydent kraju.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Wywodził się z grupy etnicznej Kabijów. W młodości był oficerem francuskiej Legii Cudzoziemskiej. W 1963 obalił w zamachu stanu prezydenta Togo Sylvanusa Olympio. W latach 1963–1967 był szefem sztabu armii. W latach 1967–2005 sprawował funkcję prezydenta Togo. Był najdłużej pozostającym przy władzy politykiem afrykańskim[1].

24 stycznia 1974 jako jeden z nielicznych przeżył katastrofę lotniczą samolotu Douglas C-47 Skytrain Sił Powietrznych Togo. Zginęło wówczas kilku wysokich rangą wojskowych[2].

Zmarł w 2005 wskutek zawału serca, doznanego w samolocie lecącym nad Tunezją[3]. Po jego śmierci dowództwo sił zbrojnych ogłosiło, że następcą zmarłego będzie jeden z jego synów – Faure[4].

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Obituary: Gnassingbe Eyadema. BBC News, 5.02.2005. [dostęp 2026-09-10]. (ang.).
  2. Togo : F. Gnassingbé s'attaque à l'héritage paternel. TV5 Monde. [dostęp 2026-09-10]. (fr.).
  3. Gnassingbé Eyadéma, 69, Togo Ruler, Dies. The New York, 7.02.2005. [dostęp 2026-09-10]. (ang.).
  4. Togolese president Eyadema dies. BBC, 6.02.2005. [dostęp 2026-09-10]. (ang.).
  5. BOE-A-1982-2077 Real Decreto 3398/1981, de 23 de noviembre, por el que se concede el Collar de la Orden del Mérito Civil a su excelencia General Gnassingbe Eyadema, Presidente de la República de Togo.. www.boe.es. [dostęp 2025-11-12].
  6. Bayerischer Verdienstorden: Wer ihn zurückbrachte. www.merkur.de, 2014-12-29. [dostęp 2025-11-12]. (niem.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]