Grażyna Łobaszewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grażyna Łobaszewska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1952
Gdańsk
Instrumenty fortepian
Gatunki jazz-pop
Aktywność od 1971
Powiązania Ergo Band, Crash, Mieczysław Szcześniak, Ajagore, Jacek Cygan
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa

Grażyna Łobaszewska (ur. 20 lipca 1952 w Gdańsku) – polska wokalistka i kompozytorka. Znana z takich utworów jak „Czas nas uczy pogody” (1984), „Piosenka o ludziach z duszą”, „Brzydcy” czy „Gdybyś” (1978)[1].

Kariera[edytuj]

Grażyna Łobaszewska ukończyła Podstawową Szkołę Muzyczną w Gdańsku w klasie fortepianu, w latach 1970–1972 była słuchaczką Studia Piosenki Polskiego Radia i Telewizji w Gdańsku, prowadzonego przez Renatę Gleinert. Debiutowała na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze w 1971; w 1972 przeniosła się do Poznania. Śpiewała w chórkach towarzyszących w koncertach i nagraniach Halinie Frąckowiak, Wojciechowi Skowrońskiemu i Elżbiecie Wojnowskiej.

W latach 1975–1977 współpracowała z grupą S-26 Andrzeja Ellmanna. Potem związała się z zespołem Ergo Band. Wraz z nim koncertowała w kraju oraz w NRD, RFN, Czechosłowacji i na Węgrzech. Na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu wystąpiła po raz pierwszy w 1974. Później śpiewała na tym festiwalu wielokrotnie. W 1976 zdobyła tam nagrodę dziennikarzy za „Nocny spacer”, w 1978 III nagrodę za „Zwierciadło czasu”, a w 1991 I nagrodę za „Wszystko co złe omija mnie”. W latach 1978-1983 była wokalistką zespołu Crash. Wystąpiła z nim w koncertach głównych Jazz Jamboree w Warszawie w latach 1977-1978 i w 1981. W latach 1983-1989 współpracowała z jazz-rockową grupą Cancer. Z Crashem i Cancerem dokonała nagrań radiowych i telewizyjnych.

Występowała i nagrywała także z zespołami Janusza Komana, Alex Bandem Aleksandra Maliszewskiego, Grupą Doktora Q Tadeusza Klimondy i z orkiestrą Zbigniewa Górnego. Dokonała licznych nagrań archiwalnych dla Regionalnej Rozgłośni Polskiego Radia w Poznaniu i centrali w Warszawie z czołowymi muzykami jazzowymi, m.in. z Januszem Skowronem i Krzysztofem Ścierańskim. Od 1997 współpracowała z Triem Jarosława Śmietany.

Brała udział w festiwalach jazzowych w Kaliszu, Krakowie, Lublinie, Wrocławiu, a także za granicą, w Danii, Szwecji, Hiszpanii, RFN i Kuwejcie. Uczestniczyła w trasach koncertowych po USA i Francji.

2 grudnia 2012 podczas gali wręczenia Złotych Mikrofonów otrzymała Srebrny Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Dyskografia[edytuj]

  • 1978: Ergo Band (z Ergo Band)
  • 1979: Senna opowieść Jana B. (z Crash)
  • 1982: Something Beautiful, But Not Expensive
  • 1982: Every Day a Trial
  • 1984: Solo i w duecie
  • 1988: Brzydcy
  • 1997: Kolędy (z Mieczysławem Szcześniakiem)
  • 2000: Złota kolekcja – Czas nas uczy pogody
  • 2006: Prowincja jest piękna
  • 2009: Zimowe sny (z Ajagore)
  • 2010: Dziwny jest... (z Ajagore)
  • 2012: Przepływamy
  • 2013: Grażyna Łobaszewska – koncert jubileuszowy w Polskim Radiu z udziałem Stanisława Sojki, Kuby Badacha oraz Floyda Anthony’ego Phifera

Przypisy

  1. Marta Gruszecka: Śpiewa już 40 lat. Jubileusz Grażyny Łobaszewskiej (pol.). krakow.wyborcza.pl. [dostęp 2016-10-18].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]