Grażyna Łobaszewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grażyna Łobaszewska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1952
Gdańsk
Instrumenty fortepian
Gatunki jazz, pop
Aktywność od 1971
Powiązania Ergo Band, Crash, Mieczysław Szcześniak, Ajagore, Jacek Cygan
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa

Grażyna Łobaszewska (ur. 19 lipca 1952 w Gdańsku) – polska wokalistka i kompozytorka. Znana z takich utworów jak „Czas nas uczy pogody” (1980), „Piosenka o ludziach z duszą” (2006), „Brzydcy” (1987), czy „Gdybyś” (1978)[1].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Grażyna Łobaszewska ukończyła Podstawową Szkołę Muzyczną w Gdańsku w klasie fortepianu, w latach 1970–1972 kształciła się w Studiu Piosenki Polskiego Radia i Telewizji w Gdańsku, prowadzonego przez Renatę Gleinert (uczęszczała tam też m.in. Irena Jarocka. Debiutowała na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze w 1971; w 1972 przeniosła się do Poznania. Śpiewała w chórkach towarzyszących w koncertach i nagraniach Halinie Frąckowiak, Wojciechowi Skowrońskiemu i Elżbiecie Wojnowskiej.

W latach 1975–1977 współpracowała z grupą S-26 Andrzeja Ellmanna. Potem związała się z zespołem Ergo Band. Wraz z nim koncertowała w kraju oraz w NRD, RFN, Czechosłowacji i na Węgrzech. Na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu wystąpiła po raz pierwszy w 1974. Później śpiewała na tym festiwalu wielokrotnie. W 1976 zdobyła tam nagrodę dziennikarzy za „Nocny spacer”, w 1978 III nagrodę za „Zwierciadło czasu”, a w 1991 I nagrodę za „Wszystko co złe omija mnie”. W latach 1978-1983 była wokalistką zespołu Crash. Wystąpiła z nim w koncertach głównych Jazz Jamboree w Warszawie w latach 1977-1978 i w 1981. W latach 1983-1989 współpracowała z jazz-rockową grupą Cancer. Z Crashem i Cancerem dokonała nagrań radiowych i telewizyjnych.

Występowała i nagrywała także z zespołami Janusza Komana, Alex Bandem Aleksandra Maliszewskiego, Grupą Doktora Q Tadeusza Klimondy i z orkiestrą Zbigniewa Górnego. Dokonała licznych nagrań archiwalnych dla Regionalnej Rozgłośni Polskiego Radia w Poznaniu i centrali w Warszawie z czołowymi muzykami jazzowymi, m.in. z Januszem Skowronem i Krzysztofem Ścierańskim. Od 1997 współpracowała z Triem Jarosława Śmietany.

Brała udział w festiwalach jazzowych w Kaliszu, Krakowie, Lublinie, Wrocławiu, a także za granicą, w Danii, Szwecji, Hiszpanii, RFN i Kuwejcie. Uczestniczyła w trasach koncertowych po USA i Francji.

2 grudnia 2012 podczas gali wręczenia Złotych Mikrofonów otrzymała Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1978: Ergo Band (z Ergo Band)
  • 1979: Senna opowieść Jana B. (z Crash)
  • 1982: Something Beautiful, But Not Expensive
  • 1982: Every Day a Trial
  • 1984: Solo i w duecie
  • 1988: Brzydcy
  • 1997: Kolędy (z Mieczysławem Szcześniakiem)
  • 2000: Złota kolekcja – Czas nas uczy pogody
  • 2006: Prowincja jest piękna
  • 2009: Zimowe sny (z Ajagore)
  • 2010: Dziwny jest... (z Ajagore)
  • 2012: Przepływamy
  • 2013: Grażyna Łobaszewska – koncert jubileuszowy w Polskim Radiu z udziałem Stanisława Sojki, Kuby Badacha oraz Floyda Anthony’ego Phifera
  • 2017: Sklejam Się (z Ajagore)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marta Gruszecka: Śpiewa już 40 lat. Jubileusz Grażyny Łobaszewskiej (pol.). krakow.wyborcza.pl, 2016-02-25. [dostęp 2016-10-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-26)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]