Granica (matematyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy matematyki. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Granica – pojęcie używane w matematyce określające zachowania funkcji, a w szczególności ciągu, gdy ich argumenty „zbliżają się” do pewnej wartości lub nieskończoności. Granice używane są w rachunku różniczkowo-całkowym i innych działach analizy matematyczej do definiowania pochodnych i ciągłości.

Pojęcia te stosuje się głównie przy określaniu granic ciągów (zob. granica ciągu) i funkcji (zob. granica funkcji); jednak można te definicje połączyć i uogólnić na dowolne przestrzenie topologiczne, używając ciągów uogólnionych lub filtrów.