Stary Wiązów (gromada)
gromada | |||
1954–1972 | |||
![]() | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | |||
Data powstania |
2 października 1954 | ||
Data likwidacji |
1 stycznia 1973 | ||
Siedziba |
1954–1958: Stary Wiązów | ||
Szczegółowy podział administracyjny (1954) | |||
| |||
Liczba reprezentantów | |||
|
Stary Wiązów – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].
Gromadę Stary Wiązów z siedzibą GRN w Starym Wiązowie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie strzelińskim w woj. wrocławskim, na mocy uchwały nr 25/54 WRN we Wrocławiu z dnia 2 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5]: Stary Wiązów, Wyszonowice i Zborowice ze zniesionej gminy Głęboka oraz Janowo, Kucharzowice i Księżyce ze zniesionej gminy Kowalów w tymże powiecie[6]. Dla gromady ustalono 19 członków gromadzkiej rady narodowej[7].
1 stycznia 1959 siedzibę GRN gromady Stary Wiązów przeniesiono ze Starego Wiązowa do miasta Wiązowa w tymże powiecie, utrzymując nazwę gromady bez zmian[8].
1 stycznia 1960 do gromady Stary Wiązów włączono wsie Brożec i Częszyce ze zniesionej gromady Brożec w tymże powiecie[9].
Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[10].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
- ↑ Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
- ↑ a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
- ↑ Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
- ↑ Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
- ↑ Uchwała Nr 25/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu strzelińskiego; w ramach Zarządzenia nr 13 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 20 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 1954 r., Nr. 9, Poz. 71)
- ↑ Uchwała Nr 192/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Strzelinie z dnia 4 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 9 października 1954 r., Nr. 8, Poz. 60)
- ↑ Uchwała Nr 26/58 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 7 sierpnia 1958 r. w sprawie przeniesienia siedziby Gromadzkiej Rady Narodowej Stary Wiązów ze wsi Stary Wiązów do miasta Wiązów w powiecie strzelińskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 1959 r., Nr. 1, Poz. 3)
- ↑ Uchwała Nr 21 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 22 maja 1959 r. w sprawie zmian administracyjnych pow. strzelińskiego a to – zniesienia gromad: Dankowice, Brożec, Ostrężna i Siemianów, zmiany granic gromad: Gębice, Zarzyca, Stary Wiązów, Borek Strzeliński, Pęcz, Borów, Kondratowice, Przeworno i Sarby w tymże powiecie, przeniesienia siedziby Gromadzkiej Rady Narodowej Gębice ze wsi Gębice do wsi Biały Kościół oraz przeniesienia siedziby Gromadzkiej Rady Narodowej Pęcz ze wsi Pęcz do miasta Strzelina (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 30 grudnia 1959 r., Nr. 8, Poz. 32), zatwierdzona uchwałą Rady Ministrów Nr 458/59 z dnia 27 listopada 1959 r. w sprawie zatwierdzenia uchwał Wojewódzkich Rad Narodowych w Białymstoku, Koszalinie, Poznaniu i Wrocławiu w przedmiocie połączenia, zniesienia i utworzenia niektórych gromad
- ↑ Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny – Biuro Spisów, 1971.