Gromada Wierzyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wierzyce
gromada
1954–1959
Wierzyce
Państwo  PRL
Województwo poznańskie
Powiat gnieźnieński
Data powstania 5 października 1954
Data likwidacji 1 stycznia 1960
Siedziba Wierzyce
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 4
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 10
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Wierzyce – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Wierzyce z siedzibą GRN w Wierzycach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie gnieźnieńskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 19/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Imielno, Przyborowo i Wierzyce, ponadto miejscowość Chwałkówko z dotychczasowej gromady Fałkowo oraz obszar obejmujący karty 2 i 3 obrębu Imielenko z dotychczasowej gromady Imielenko ze zniesionej gminy Łubowo w powiecie gnieźnieńskim, a także obszar dotychczasowej gromady Wagowo oraz miejscowość Czachurki z dotychczasowej gromady Gołuń ze zniesionej gminy Polskawieś w powiecie poznańskim w tymże województwie[6]. Dla gromady ustalono 10 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

31 grudnia 1959 z gromady Wierzyce wyłączono miejscowości Czachurki, Jezierce, Wagowo i Wiśniewo, włączając je do gromady Pobiedziska w powiecie poznańskim w tymże województwie[8].

Gromadę zniesiono 1 stycznia 1960, a jej obszar włączono do gromady Łubowo w tymże powiecie[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191
  2. Dz.U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312
  3. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. Uchwała Nr 19/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu gnieźnieńskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 26 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 5 października 1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z 4 grudnia 1954 r., Nr. 20, Poz. 100)
  7. Uchwała Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Gnieźnie z dnia 6 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 8 października 1954 r., Nr. 16, Poz. 66)
  8. Dz.U. z 1959 r. Nr 65, poz. 390
  9. Uchwała Nr 14/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 18 września 1959 r. w sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie poznańskim w brzmieniu zatwierdzonym uchwałą Nr 458/59 Rady Ministrów z dnia 27 listopada 1959 r. w sprawie zatwierdzenia uchwał Wojewódzkich Rad Narodowych w Białymstoku, Koszalinie, Poznaniu i Wrocławiu w przedmiocie połączenia, zniesienia i utworzenia niektórych gromad (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z 18 grudnia 1959 r., Nr. 10, Poz. 116)