Grzawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzawa
wieś
Ilustracja
Kościół w Grzawie
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat pszczyński
Gmina Miedźna
Wysokość ok. 260 m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 463
Strefa numeracyjna 32
Kod pocztowy 43-227
Tablice rejestracyjne SPS
SIMC 0217076
Położenie na mapie gminy Miedźna
Mapa lokalizacyjna gminy Miedźna
Grzawa
Grzawa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Grzawa
Grzawa
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Grzawa
Grzawa
Położenie na mapie powiatu pszczyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu pszczyńskiego
Grzawa
Grzawa
Ziemia49°57′38″N 19°03′28″E/49,960556 19,057778

Grzawa (Rdzawa rok 1563, a także 1524, 1568, 1598, Grdzawa rok 1444, 1772, 1790, Rzawa rok 1517, Gzawa rok 1536, Grdziawa rok 1636, także 1721) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie pszczyńskim, w gminie Miedźna.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Grzawa jest jedyną w Polsce miejscowością o takiej nazwie. Gdyby w przeszłości jej pisownia nie przechodziła różnych przeinaczeń, dziś wioska zwałaby się zapewne Rdzawą. Ongiś było to określenie koloru wody zabarwionej związkami żelaza. Rdzawką zwano również trzęsawiska ("bażoły") z rdzawą wodą. Trudną grupę spółgłoskową "rdz" zapisywano dawniej różnie, co doprowadziło do obecnej formy, mylnie kojarzonej ze słowem "grzać"[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W dokumencie sprzedaży dóbr pszczyńskich wystawionym przez Kazimierza II cieszyńskiego w języku czeskim we Frysztacie w dniu 21 lutego 1517 roku wieś została wymieniona jako Rzawa[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół p. w. św. Jana Chrzciciela. Zbudowany na początku XVI wieku, drewniany, konstrukcji zrębowej, z wieżą o konstrukcji słupowej. Jest najstarszą na ziemi pszczyńskiej zabytkową, drewnianą świątynią katolicką.

Osobistości[edytuj | edytuj kod]

W Grzawie urodzili się:

  • Jan Kędzior - śląski działacz społeczny i polityczny,
  • bp. Walenty Wojciech i jego brat Antoni.
  • ks. Walenty Waloszek - salezjanin, więzień KL Auschwitz i KL Dachau

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nazwy miejscowe Polski : historia, pochodzenie, zmiany. pod red. Kazimierza Rymuta. T. 3, E-I. Kraków: Instytutu Języka Polskiego PAN, 1999, s. 416. ISBN 83-87795-45-3.
  2. Ludwik Musioł. Dokument sprzedaży księstwa pszczyńskiego z dn. 21. lutego 1517 R.. „Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku”. R. 2, s. 235–237, 1930. Katowice: nakł. Towarzystwa ; Drukiem K. Miarki. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]