Grzegorz Ostasz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Grzegorz Ostasz (ur. w 1964 r. w Oświęcimiu) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, prorektor Politechniki Rzeszowskiej im. Ignacego Łukasiewicza w kadencji 2016–2020.

Wykształcenie[edytuj]

Profesor Grzegorz Ostasz jest absolwentem rzeszowskiego I Liceum Ogólnokształcącego im. ks. Stanisława Konarskiego. W latach 1982‒1987 studiował na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1987 r. pracuje na Politechnice Rzeszowskiej; początkowo jako asystent stażysta, następnie asystent, adiunkt, profesor nadzwyczajny, a od 2014 r. na stanowisku profesora zwyczajnego. Od 1993 r. jest zatrudniony na Wydziale Zarządzania. Doktoryzował się 17 stycznia 1996 r. w rzeszowskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał 21 maja 2007 r. na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Na podstawie postanowienia prezydenta RP z 17 stycznia 2013 r. otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.

Dorobek naukowy[edytuj]

Specjalizuje się w historii politycznej i gospodarczej XX wieku, integracji europejskiej oraz biografistyce. Jest autorytetem w zakresie podziemia politycznego, wojskowego i cywilnego (delegatury rządu) okresu drugiej wojny światowej oraz powojennych konspiracji niepodległościowych. W swoim dorobku naukowym ma prawie 450 publikacji, w tym kilkanaście o charakterze monograficznym. Uczestniczył w blisko stu konferencjach i sympozjach naukowych o zasięgu międzynarodowym oraz krajowym. Należy do kilku komitetów redakcyjnych oraz rad programowych specjalistycznych periodyków naukowych. Odbył szereg staży naukowych, w tym siedmiokrotnie w Londynie. Stypendysta m.in. Polish Resistance Foundation oraz Polonia Aid Foundation Trust. Wypromował pięciu doktorów.

Ważniejsze publikacje[edytuj]

  • Obwód ZWZ-AK Rzeszów. Konspiracja wojskowa iBurza” (1992),
  • Krakowska Okręgowa Delegatura Rządu na Kraj 1941‒1945 (1996),
  • Podokręg AK Rzeszów. Plan zbrojnego ujawnienia w świetle dokumentów (sierpień‒wrzesień 1944 roku) (1999, wraz z Andrzejem Zagórskim),
  • ZrzeszenieWolność i Niezawisłość. Okręg Rzeszów (2000),
  • Z dziejówRozbratla‒ Obwodu AK Rzeszów (2003),
  • Krakowski Okręg Armii Krajowej w dokumentach. T. 3. AkcjaBurzaw Inspektoracie AK Rzeszów (2003, wraz z Andrzejem Zagórskim),
  • Okręg Rzeszowski ZrzeszeniaWolność i Niezawisłość. Model konspiracji, struktura, dzieje (2006),
  • Podziemna Armia. Podokręg AK Rzeszów (2010).
  • Civil Structures of the Polish Underground State in Krakow, [w:] The Fighting City 1939-1945 (2015).

Pełnione funkcje[edytuj]

Przez dwie kadencje (w latach 1999‒2005) sprawował funkcję prodziekana ds. studenckich na Wydziale Zarządzania i Marketingu Politechniki Rzeszowskiej. Od 1999 r. należy do składu Senatu tej uczelni. Kierował pracami, które w 2005 r. przyniosły Wydziałowi Zarządzania certyfikat jakości ISO 9001:2001 w zakresie usług edukacyjnych. W kadencjach 2008‒2012 i 2012‒2016 był dziekanem Wydziału Zarządzania, największego pod względem liczby studentów wydziału Politechniki Rzeszowskiej. Obecnie (w kadencji 2016–2020) pełni funkcję prorektora ds. współpracy międzynarodowej Politechniki Rzeszowskiej.

Odznaczenia i medale[edytuj]

Otrzymał 14 indywidualnych nagród Rektora PRz. W 2007 r. został odznaczony medalem „Zasłużonym dla Politechniki Rzeszowskiej”, w 2009 r. Brązowym Krzyżem Zasługi, w 2014 Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Pasje[edytuj]

Interesuje się muzykę rockową, piłką nożną oraz wojskowością.

Bibliografia[edytuj]