I Liceum Ogólnokształcące im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
I Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie
1Rzeszów, klasztor, 1642-1646, 1703-1707.JPG
Budynek I LO od strony ul. 3 Maja
Typ szkoły Liceum
Patron szkoły Stanisław Konarski
Państwo  Polska
Miejscowość Rzeszów
Data założenia 1658
Liczba uczniów 967
Dyrektor Alicja Król
Wicedyrektorzy Bożena Putyło
Adres ul. 3 Maja 15
35-030 Rzeszów
Członkostwo Towarzystwo Szkół Twórczych, Klub Najstarszych Szkół w Polsce
Położenie na mapie Rzeszowa
Mapa lokalizacyjna Rzeszowa
I Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie
I Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
I Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie
I Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie
Ziemia 50°02′09,092″N 22°00′04,601″E/50,035859 22,001278
Strona internetowa szkoły

I Liceum Ogólnokształcące im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie – szkoła ponadgimnazjalna w Rzeszowie. Od przeszło trzech wieków znajduje się w centrum miasta w popijarskich zabudowaniach z połowy XVII w. w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła Świętego Krzyża.

Historia[edytuj | edytuj kod]

I Liceum Ogólnokształcące jest jedną z najstarszych szkół średnich w Polsce[1][2]. Ufundowana została w 1658 r. przez Zofię Pudencjannę z Ligęzów i jej szwagra księcia Jerzego Lubomirskiego. Erygowana została w dziesięć lat później przez papieża Klemensa IX. Szkoła w latach 1658-1784 funkcjonowała pod nazwą Collegium Ressoviense i prowadzona była przez zakon OO. Pijarów. Po upaństwowieniu w latach 1785-1918 edukowała młodzież jako Cesarsko-Królewskie Wyższe Gimnazjum, następnie I Gimnazjum i Liceum. W XVIIXVIII w. słynęła z wysokiego poziomu nauki, przyciągała młodzież z całej Polski[2], miała charakter półwyższej uczelni, kształciła w pedagogium nauczycieli do średnich szkół, profesjonalnych muzyków i prowadziła niższe studia teologiczne. Ponadto prowadzono profesjonalne kształcenie muzyków, a z podręczników wydanych przez nauczycieli korzystała młodzież nawet w odległym Kijowie.

Nauczyciele tego zakładu naukowego byli autorami połowy podręczników napisanych dla Komisji Edukacji Narodowej[2].

Front budynku zaprojektował architekt doby barokuTylman z Gameren. Niektóre wnętrza szkoły posiadają sklepienia kolebkowo-lunetowe[3].

Zachowały się zbiory przyrodnicze z drugiej połowy XIX w. W muzeum – klasopracowni historycznej znajdują się zbiory ikonograficzne, dokumenty i eksponaty dotyczące dziejów szkoły. Liceum posiada kolekcję sztandarów. W gabinecie dyrektorskim znajduje się galeria olejnych portretów wybitnych nauczycieli i wychowanków szkoły. Pomieszczenia te ozdabiają repliki lamp wiedeńskiej firmy braci Brinner z XIX w.

Działalność kulturalna nie ograniczała się do murów szkoły i zaowocowała szeregiem inicjatyw na rzecz miasta i społeczności Rzeszowa. Utworzono klub sportowy "Resovia", dano początek działalności stowarzyszeniu "Lutnia" i teatru amatorskiego "Reduta" oraz muzeum. Po II wojnie światowej szkoła przyczyniła się do rozwoju wyższych uczelni w Rzeszowie[2], przekazując im swój liczący 24000 woluminów księgozbiór i udostępniając bursę imienia ks. Feliksa Dymnickiego filii UMCS.

Szkoła należy do Towarzystwa Szkół Twórczych oraz Klubu Najstarszych Szkół w Polsce. Prowadzi klasy autorskie (informatyka, menedżerska itp.). Liceum wydaje co roku "Sprawozdanie Dyrekcji I LO w Rzeszowie", publikuje zbiorki poezji uczniów i wychowanków, posiada literaturę o swoich dziejach. Utrzymuje kontakty ze szkołami średnimi za granicą, m.in. z Klagenfurt am Wörthersee (Austria), Bielefeldu (Niemcy), Morpethu (Wielka Brytania). Co roku w szkole odbywa się Ogólnopolska Biesiada Poetycka oraz Festiwal Szkolnych Teatrów Obcojęzycznych.

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

  • 1655 – Sprowadzenie oo. Pijarów do Rzeszowa przez Jerzego Sebastiana Lubomirskiego marszałka wielkiego koronnego;
  • 1658 – Założenie szkoły;
  • 1668 – Erygowanie szkoły przez papieża Klemensa IX;
  • 1684 – Jan III Sobieski – dziękował profesorom i uczniom za udział w wiktorii wiedeńskiej;
  • 1702 – Wybudowanie frontowych zabudowań szkoły według proj. Tylmana z Gameren;
  • 1736 – Ks. Stanisław Konarski nauczycielem w Collegium Ressoviense;
  • 1785 – Powołanie w miejsce szkoły pijarskiej austriackiego gimnazjum cesarsko królewskiego;
  • 1831 – Masowy udział młodzieży gimnazjalnej w powstaniu listopadowym;
  • 1834 – Rozbudowa frontu szkoły;
  • 1846 – Aresztowanie nauczycieli i uczniów, uczestników powstania galicyjskiego;
  • 1851 – Cesarz Franciszek Józef I wizytował Rzeszów i szkołę;
  • 1858 – Przekształcenie szkoły z 6 na 8 – klasowe Gimnazjum;
  • 1860 – Przeprowadzenie I matury w szkole;
  • 1872 – Wybudowanie północno-wschodnich skrzydeł szkoły;
  • 1880 – Przyjęcie Gimnazjum na członka Zoologiczno-Botanicznego Towarzystwa w Wiedniu;
  • 1900-14 – Uczestnictwo gimnazjalistów w tajnych organizacjach: Teka, Promień, Zarzewie, Strzelec;
  • 1905 – Współudział uczniów w założeniu klubu sportowego "Resovia";
  • 1914-21 – Udział nauczycieli, uczniów i absolwentów w walce o niepodległość i granice Polski;
  • 1923 – Nadanie szkole imienia ks. Stanisława Konarskiego;
  • 1932-38 – Przekształcenie szkoły w 4-letnie Gimnazjum i dwuletnie liceum;
  • 1939-45 – Udział nauczycieli, uczniów i absolwentów w II wojnie światowej w ruchu oporu;
  • 1949 – Przekształcenie szkoły na 4-letnie liceum;
  • 1960 – Jubileusz 100-lecia matury i 300-lecia Szkoły. I zjazd wychowanków;
  • 1961 – Wybudowanie sali gimnastycznej;
  • 1964 – Przekształcenie męskiego liceum w szkołę koedukacyjną;
  • 1983 – Obchody 325-lecia założenia szkoły. II zjazd wychowanków;
  • 1984 – Przyznanie liceum Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski;
  • 1987 – Utworzenie galerii obrazów wybitnych nauczycieli i wychowanków Liceum;
  • 1989 – Odsłonięcie i poświęcenie pomnika Ks. Stanisława Konarskiego;
  • 2008 – Generalny remont i uroczystości 350-lecia szkoły.

Nauczyciele i wychowankowie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kaliski "Asnyk" najstarszy w Polsce
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Świeboda Józef, Collegium Ressoviense w życiu Polaków 1658-1983, Wydawnictwo I LO w Rzeszowie, Rzeszów, 1983
  3. Świeboda Józef, Popijaski zespół architektoniczny w Rzeszowie, Resovia, Rzeszów, 1991
  4. Rojek Marian, Biskup pomocniczy Archidiecezji Przemyskiej. [dostęp 2.04.2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]