Grzegorz Tuderek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Tuderek
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1938
Księżomierz
Zawód, zajęcie polityk, inżynier, menedżer
Stanowisko poseł na Sejm III i IV kadencji (1997–1998, 2002–2005)
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Grzegorz Konstanty Tuderek (ur. 10 marca 1938 w Księżomierzu) – polski polityk, menedżer, inżynier, poseł na Sejm III i IV kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1966 ukończył studia na Wydziale Budownictwa Lądowego Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Warszawie. Od lat 70. pracuje jako menedżer. W latach 1978–1983 był konsulem handlowym Polski w Chicago[1]. Od 1985 do 1998 pełnił funkcję prezesa zarządu spółki akcyjnej Budimex[2].

Był inicjatorem Klubu Wschodniego, stowarzyszenia do spraw współpracy ze Wschodem, pełnił funkcję jego prezesa, następnie został przewodniczącym rady. Należy do założycieli Polsko-Niemieckiego Centrum Młodzieży w Olsztynie, przewodniczył zarządowi tej organizacji. W 1999 został prezesem zarządu Beton Stalu w Warszawie. W 1996 znalazł się na 100. pozycji listy 100 najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1989 bez powodzenia ubiegał się o mandat posła z listy tej partii[3]. W 1997 został posłem III kadencji z listy ogólnopolskiej Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W styczniu 1998 złożył mandat z uwagi na niemożność jego łączenia z kierowaniem spółką[4].

W wyborach w 2001 bez powodzenia kandydował z listy SLD-UP w okręgu rzeszowskim (dostał 5343 głosy). W 2002 zastąpił w Sejmie Edwarda Brzostowskiego. Zasiadał w Komisji Skarbu Państwa, Komisji do Spraw Unii Europejskiej oraz w Komisji Infrastruktury. Pełnił funkcję przewodniczącego dwóch podkomisji nadzwyczajnych.

W trakcie kadencji wystąpił z SLD[5], przechodząc do Socjaldemokracji Polskiej, a wkrótce później wstąpił do Samoobrony RP[6], z ramienia której bezskutecznie ubiegał się o reelekcję w wyborach w tym samym roku (otrzymał 3981 głosów)[7], a rok później o mandat w sejmiku mazowieckim. W maju 2006 został przewodniczącym struktur Samoobrony RP w Warszawie[8], z funkcji tej zrezygnował w 2007[9]. Był twórcą programu tej partii dla Warszawy[10]. Doradzał Andrzejowi Lepperowi w trakcie pełnienia przez niego urzędu wicepremiera. Następnie wystąpił z Samoobrony RP.

W marcu 2008 przystąpił do Polskiej Lewicy[11]. Następnie wrócił do SLD, kandydował z ramienia tej partii w wyborach do Sejmu w 2011[12] i 2015[13]. W 2018 kandydował natomiast na radnego stołecznej dzielnicy Ochota[14].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 1997, za wybitne zasługi dla rozwoju gospodarki narodowej, został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[15].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polowanie na dinozaury. polityka.pl, 9 stycznia 1999.
  2. Prezes Tuderek został odwołany. rp.pl, 30 października 1998.
  3. Miss, kasa i PiS. polityka.pl, 26 maja 2007.
  4. Tuderek oddaje mandat. rp.pl, 5 stycznia 1998.
  5. Tuderek bliski Lepperowi. rp.pl, 20 kwietnia 2005.
  6. Grzegorz Tuderek: milioner na lewicy. sldpodkarpacie.pl.
  7. Serwis PKW – Wybory 2005
  8. Tuderek szefem w stolicy. rp.pl, 8 maja 2006.
  9. Kongres Warszawskiej Samoobrony RP. samoobrona.org.pl, 1 czerwca 2007.
  10. Program dla Warszawy. samoobrona.org.pl, 24 lutego 2006.
  11. Kanapa odrzuconych. polityka.pl, 6 kwietnia 2008.
  12. Serwis PKW – Wybory 2011
  13. Serwis PKW – Wybory 2015
  14. Serwis PKW – Wybory 2018
  15. M.P. z 1997 r. nr 16, poz. 152

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]