Gustave Thibon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gustave Thibon (w berecie) z Bernardem Antonym (1982 r.)

Gustave Thibon (ur. 2 września 1903 w Saint-Marcel-d'Ardèche w Prowansji, zm. 19 stycznia 2001 r. w Saint-Marcel d’Ardeche) – francuski filozof i mistyk pochodzenia chłopskiego, pisarz i poeta religijny, monarchista i tradycjonalista katolicki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W wieku 11 lat zakończył edukację szkolną, aby pomóc rodzicom w pracy w gospodarstwie rolnym. Brał udział w I wojnie światowej. W okresie międzywojennym odwiedził Wielką Brytanię i Włochy. Uczestniczył w początkowym okresie II wojny światowej; walczył m.in. w Afryce Północnej. W trakcie wojny powrócił do rodzinnej wsi, gdzie mieszkał aż do śmierci. Był samoukiem. Nauczył się greki i łaciny, a także języka niemieckiego i włoskiego. Przeczytał wiele książek dotyczących literatury i filozofii. Stworzył własną teorię filozofii katolickiej, co zostało uznane za „cudowny fenomen”. Silnym elementem w tej teorii była więź człowieka z naturą stworzoną przez Boga. Uznawał się za następcę filozofa Jacques’a Maritaina. Opowiadał się za ideami monarchistycznymi, głoszonymi przez Charles’a Maurrasa. Sprzeciwiał się natomiast tradycji renesansu i rewolucji francuskiej, gdyż odrywały one człowieka od Boga. Opublikował kilkanaście książek filozoficzno-religijnych, m.in. Diagnostics. Essai de physiologie sociale, zawierającą zasady mistycyzmu. Opracował i wydał utwory Simone Weil, którą przez pewien czas w czasie wojny ukrywał w swoim gospodarstwie rolnym. Był zwolennikiem arcybiskupa Marcela Lefebvre’a i wyznawanego przez niego tradycjonalizmu katolickiego. W 2000 r. otrzymał od Akademii Francuskiej nagrodę Grand prix z filozofii.

Twórczość Gustave’a Thibona[edytuj | edytuj kod]

  • Le Voile et le masque, 1941
  • Destin de l’Homme, 1941
  • Diagnostics. Essai de physiologie sociale, 1942
  • L'Échelle de Jacob, 1942
  • Retour au réel, 1943
  • Ce que Dieu a uni, 1945
  • Le Pain de chaque jour, 1946
  • Nietzsche ou le déclin de l’esprit, 1948
  • La Crise moderne de l’amour, 1953
  • Vous serez comme des dieux, 1959
  • Notre regard qui manque à la lumière, 1970
  • L’Ignorance étoilée, 1974
  • L'Équilibre et l’harmonie, 1976
  • Au soir de ma vie, mémoires, 1993
  • L’Illusion féconde, 1995, wyd. polskie, Płodne złudzenie, 1998

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]