HD 34445

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HD 34445
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Orion
Rektascensja 05h 17m 40,980s[1]
Deklinacja +07° 21′ 12,05″[1]
Paralaksa (π) 0,02204 ± 0,00029[1]
Odległość 148,0 ± 2,0 ly
45,37 ± 0,60 pc
Wielkość obserwowana 7,31 ± 0,03[2]m
Ruch własny (RA) −0,723 ± 0,051[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) −146,869 ± 0,032[1] mas/rok
Prędkość radialna −78,906 ± 0,0082[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy żółty karzeł
Typ widmowy G0 V[2]
Masa ‭1,07 ± 0,02[2] M
Promień 1,38 ± 0,08[2] R
Metaliczność [Fe/H] 0,14 ± 0,04[3]
Wielkość absolutna 4,04 ± 0,10[2]m
Jasność 2,01 ± 0,2[2] L
Okres obrotu ~22 d[2]
Wiek 8,5 ± 2,0 mld lat[2]
Temperatura 5836 ± 44[3] K
Alternatywne oznaczenia
Bonner Durchmusterung: BD +07°855
Katalog Hipparcosa: HIP 24681
SAO Star Catalog: SAO 112601
PPM 148717

HD 34445gwiazda w gwiazdozbiorze Oriona, znajdująca się 148 lat świetlnych od Słońca. Gwiazda ma układ planetarny złożony z sześciu planet.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jest to żółty karzeł, gwiazda ciągu głównego należąca do typu widmowego G0. Ma temperaturę około 5800 K i dwukrotnie większą jasność niż Słońce, jej masa jest o 7% większa, a promień o 38% większy niż słoneczny. Również jej zawartość metali jest o około 40% większa niż w Słońcu. HD 34445 jest starsza od Słońca, ma około 8,5 miliarda lat[2].

Układ planetarny[edytuj | edytuj kod]

Poprzez pomiar zmian prędkości radialnej gwiazdy, w 2004 roku odkryto okrążającego ją gazowego olbrzyma o oznaczeniu HD 34445 b, co zostało potwierdzone dopiero w 2009 roku[3]. Obserwacje wskazywały na obecność innych długookresowych planet w układzie, jednak nie były dość długie, aby można było wyznaczyć ich elementy orbitalne. Dopiero w 2017 roku ukazała się praca, w której ogłoszono odkrycie kolejnych pięciu planet okrążających tę gwiazdę[2].

Wszystkie znane obiekty w tym układzie mają masy minimalne w zakresie pomiędzy masą Urana i Jowisza, i najprawdopodobniej są planetami-olbrzymami[3]:

Towarzysz
Masa
(MJ)
Okres orbitalny
(dni)
Półoś wielka
(au)
Ekscentryczność
e 0,0529 ± 0,0089 49,175 ± 0,045 0,2687 ± 0,0019 0,09 ± 0,062
d 0,097 +0,13−0,037 117,87 ± 0,18 0,4817 ± 0,0033 0,027 ± 0,051
c 0,168 ± 0,016 0,7181 ± 0,0049 214,67 ± 0,45 0,036 ± 0,071
f 0,119 ± 0,021 676,8 ± 7,9 1,543 ± 0,016 0,031 +0,057−0,031
b 0,629 ± 0,028 1056,7 ± 4,7 2,075 ± 0,0016 0,014 ± 0,035
g 0,38 ± 13 5700 ± 1500 6,36 ± 1,02 0,032 ± 0,08

Ekosfera tego układu obejmuje planety f i b, i nie pozostawia miejsca na planety typu ziemskiego. Tym niemniej potencjalne księżyce tych planet mogłyby mieć, przy dostatecznie gęstej atmosferze, ciekłą wodę na powierzchni[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f HD 34445 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g h i j k Steven S. Vogt, R. Paul Butler, Jennifer Burt, Mikko Tuomi i inni. A Six-Planet System Around the Star HD 34445. „The Astronomical Journal”. 154 (5), 2017. arXiv:1710.07337. 
  3. a b c d HD 34445 b w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.)