Halldór Ásgrímsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Halldór Ásgrímsson
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

8 września 1947
Vopnafjörður

Data i miejsce śmierci

18 maja 2015
Reykjavík

Premier Islandii
Okres

od 15 września 2004
do 15 czerwca 2006

Przynależność polityczna

Partia Postępu

Poprzednik

Davíð Oddsson

Następca

Geir Haarde

Sekretarz generalny Nordyckiej Rady Ministrów
Okres

od 2007
do 2013

Poprzednik

Per Unckel

Następca

Dagfinn Høybråten

Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Sokoła (Islandia) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Sokoła (Islandia) Krzyż Kawalerski Orderu Sokoła (Islandia) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP

Halldór Ásgrímsson (wym. [ˈhatltour ˈauːskrimˌsɔn]; ur. 8 września 1947 w Vopnafjörður, zm. 18 maja 2015 w Reykjavíku) – islandzki polityk, przewodniczący Partii Postępu do 1994 do 2006, wieloletni parlamentarzysta, minister w różnych resortach, premier Islandii w latach 2004–2006.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Ásgrímura Halldórssona (1925–1996) i Guðrún Ingólfsdóttir (1920–2004)[1]. Ukończył w 1973 studia handlowe, kształcąc się na uniwersytetach w Bergen i Kopenhadze[2]. Od 1965 zatrudniony w przedsiębiorstwie księgowym. W latach 1973–1983 pracował w branży podatkowej i audytorskiej. Od 1981 był jednocześnie przewodniczącym rady zarządzającej gazety „Tíminn”. Od 1976 do 1983 wchodził w skład rady banku centralnego, od 1980 jako jej przewodniczący. Wykładał także na Uniwersytecie Islandzkim (1973–1975)[2].

Brał czynny udział w polityce krajowej od połowy lat 70. w ramach Partii Postępu. W latach 1974–1978 i 1979–2006 sprawował mandat deputowanego do Althingu. Od 1980 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego, a w latach 1994–2006 przewodniczącego Partii Postępu. Przez lata był członkiem wielu gabinetów rządowych, w których otrzymywał różne ministerialne teki: rybołówstwa (1983–1991), sprawiedliwości i spraw kościelnych (1988–1989), współpracy nordyckiej (1985–1987, 1995–1999) oraz spraw zagranicznych (1995–2004)[1][2].

15 września 2004 w trakcie kadencji zastąpił na stanowisku premiera Davíða Oddssona z Partii Niepodległości. Urzędował w ramach dotychczasowej koalicji do 15 czerwca 2006[1][2]. Ustąpił po słabym wyniku swojej partii w wyborach lokalnych, rezygnując też z funkcji przewodniczącego ugrupowania.

Od 2007 do 2013 był sekretarzem generalnym Nordyckiej Rady Ministrów[3].

Zmarł 18 maja 2015 w szpitalu w Reykjavíku, do którego trafił 15 maja po zawale serca[4][5]. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 28 maja 2015 w Hallgrímskirkja w stolicy Islandii[6][7].

16 września 1967 poślubił Sigurjónę Sigurðardóttir, z którą miał córki Helgę, Guðrún Lind i Íris Huld[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Halldór Ásgrímsson (isl.). althingi.is. [dostęp 2015-08-11].
  2. a b c d Curriculum Vitae: Halldór Ásgrímsson (ang.). norden.org. [dostęp 2017-08-31].
  3. Former Secretary Generals (ang.). norden.org. [dostęp 2015-08-11].
  4. Hall­dór Ásgríms­son lát­inn (isl.). mbl.is, 2015-05-19. [dostęp 2015-08-11].
  5. Aðalsteinn Kjartanson: Halldór Ásgrímsson látinn (isl.). visir.is, 2015-05-19. [dostęp 2015-08-11].
  6. Hall­dór Ásgríms­son jarðsung­inn (isl.). mbl.is, 2015-05-28. [dostęp 2015-08-11].
  7. Jakob Bjarnar: Halldór Ásgrímsson borinn til grafar (isl.). visir.is, 2015-05-28. [dostęp 2015-08-11].
  8. Heiðursmerki Fálkaorðunnar (2005) (isl.). forseti.is. [dostęp 2016-03-25].
  9. Heiðursmerki Fálkaorðunnar (2000) (isl.). forseti.is. [dostęp 2016-03-25].
  10. Heiðursmerki Fálkaorðunnar (1991) (isl.). forseti.is. [dostęp 2016-03-25].
  11. M.P. z 2013 r. poz. 264