Ásgeir Ásgeirsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej nazwisko patronimiczne. Zobacz: islandzkie nazwiska.
Ásgeir Ásgeirsson
Ásgeir Ásgeirsson
Data i miejsce urodzenia 13 maja 1894
Kóranesi á Mýrum
Data śmierci 15 września 1972
Islandia Prezydent Islandii
Okres od 1 sierpnia 1952
do 1 sierpnia 1968
Przynależność polityczna Partia Socjaldemokratyczna
Poprzednik Sveinn Björnsson
Następca Kristján Eldjárn
Islandia Premier Islandii
Okres od 3 czerwca 1932
do 28 lipca 1934
Przynależność polityczna Partia Postępu
Poprzednik Tryggvi Þórhallsson
Następca Hermann Jónasson
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Sokoła Islandzkiego Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Krzyż Wielki Orderu Białej Róży Finlandii Stopień Specjalny Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi RFN

Ásgeir Ásgeirsson (wym. [ˈauscei ˈausceisɔ]; ur. 13 maja 1894 w Kóranesi á Mýrum, zm. 15 września 1972) – islandzki polityk, premier w latach 1932-1934 i prezydent w latach 1952-1968.

Życiorys[edytuj]

W 1915 ukończył z wyróżnieniem teologię na Háskóli Íslands w Reykjavíku, ale uznano go za młodego, by zostać wyświęconym na pastora. W latach 1916-1917 kontynuował studia na Uniwersytecie w Kopenhadze i w Uppsali[1].

W 1923, w wieku 29 lat, został po raz pierwszy wybrany do Alþingi z ramienia Partii Postępu. Wkrótce został wybrany przewodniczącym parlamentu i z tej racji prowadził w 1930 w dolinie Þingvellir uroczystości z okazji tysiąclecia powstania Alþingi. W 1931 otrzymał tekę ministra finansów, a rok później został premierem Islandii. W 1934 opuścił szeregi Partii Postępu, występując w następnych wyborach parlamentarnych jako kandydat niezależny. Od roku 1937 należał do Partii Socjaldemokratycznej.

Pozostał członkiem parlamentu aż do wyborów prezydenckich w 1952 roku, gdy po zaciętej rywalizacji ze wspólnym kandydatem Partii Niepodległości i Partii Postępu Bjarni Jónssonem został wybrany na drugiego w historii prezydenta Islandii. Pozostawał na tym stanowisku przez cztery kolejne kadencje, a po każdym czteroletnim okresie prezydentury (w 1956, 1960 i 1964) nie pojawiali się żadni kontrkandydaci.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]