Hedy d’Ancona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hedy d’Ancona
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1 października 1937
Haga

Zawód, zajęcie

polityk, socjolog

Narodowość

holenderska

Alma Mater

Uniwersytet Amsterdamski

Stanowisko

minister zdrowia, opieki społecznej i sportu (1989–1994)

Partia

Partia Pracy

Odznaczenia
Kawaler Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Hedwig (Hedy) d’Ancona (ur. 1 października 1937 w Hadze[1]) – holenderska polityk, socjolog i działaczka feministyczna, parlamentarzystka krajowa, deputowana do Parlamentu Europejskiego II, III i IV kadencji, od 1989 do 1994 minister zdrowia, opieki społecznej i sportu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła geografię i socjologię na Uniwersytecie Amsterdamskim. W latach 1962–1965 pracowała jako producentka telewizyjna w stowarzyszeniu wydawniczym VARA, następnie do 1975 była nauczycielem akademickim na macierzystej uczelni. Od lat 60. działaczka feministyczna, współtworzyła organizację społeczną Man Vrouw Maatschappij i czasopismo „Opzij”, reprezentujące nurt radykalnego feminizmu[1].

Została politykiem Partii Pracy. W 1968 krótko zasiadała w Tweede Kamer jako zastępca poselski. W latach 1974–1981 oraz 1982–1983 była członkinią Eerste Kamer, wyższej izby Stanów Generalnych. W międzyczasie, od 1975 do 1981, kierowała instytucją Cebeon, zajmującą się doradztwem politycznym. W latach 1981–1982 w rządzie Driesa van Agta zajmowała stanowisko sekretarza stanu do spraw społecznych i zatrudnienia[1].

W 1984 i 1989 uzyskiwała mandat posłanki do Parlamentu Europejskiego, pełniła funkcję przewodniczącej Komisji ds. Praw Kobiet, a następnie Komisji ds. Socjalnych, Zatrudnienia i Środowiska Pracy[2]. Z PE odeszła kilka miesięcy po rozpoczęciu III kadencji[2] w związku z objęciem w listopadzie 1989 stanowiska ministra zdrowia, opieki społecznej i sportu w gabinecie Ruuda Lubbersa. Urząd ten sprawowała do lipca 1994[1]. Przez kolejne pięć lat ponownie sprawowała mandat eurodeputowanej, m.in. przez pół kadencji kierując Komisją ds. Swobód Obywatelskich i Spraw Wewnętrznych[2].

Obejmowała również szereg funkcji społecznych. Kierowała holenderską organizacją Oxfam Novib (1995–2004), była również wiceprzewodniczącą międzynarodowej organizacji Oxfam[1].

Odznaczona Kawalerią Orderu Lwa Niderlandzkiego (1994) i Kawalerią Legii Honorowej (2001)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Profil na stronie parlement.com (niderl.). [dostęp 2015-12-16].
  2. a b c Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2015-12-16].