Henry Sidgwick

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henry Sidgwick.jpg

Henry Sidgwick (ur. 31 maja 1838 w Skipton, zm. 28 sierpnia 1900 w Cambridge) – angielski filozof i ekonomista nurtu utylitarystycznego.

W latach 1855-62 studiował w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge[1].

Jego Methods of Ethics (1874 r.) jest przez niektórych badaczy uważana za najważniejszą anglojęzyczną pracę z zakresu etyki w XIX w[2]. Z kolei przez historyków myśli ekonomicznej jest uznawany za największego utylitarystę po Jeremym Benthamie i Johnie Stuarcie Millu[3].

W swoich pracach etycznych Sidgwick rozwijał utylitaryzm Johna Stuarta Milla, łącząc go z imperatywem kategorycznym Immanuela Kanta. Jak wskazywał, nie jest możliwa racjonalna ocena etyczna oparta na podstawach egoistycznych (indywidualne szczęście podmiotu) lub intuicjonistycznych. Swoją propozycję określił mianem "uniwersalnego hedonizmu", będącego kompromisem między szczęściem jednostki i dobrem ogółu[2].

W dziedzinie ekonomii rozwijał teorie Jeremy'ego Benthama i Johna Stuarta Milla. W znacznym stopniu wpłynął na Alfreda Marshalla i wraz z nim uznawany jest za jednego z głównych przedstawicieli szkoły ekonomicznej z Cambridge[3].

Sidgwick był również zwolennikiem równouprawnienia kobiet w dostępie do wyższej edukacji. W 1871 r. założył Newnham College, będący drugim żeńskim collegem Uniwersytetu w Cambridge.

Publikacje[edytuj]

Przypisy

  1. ACAD ↓.
  2. a b Jacobs 2005 ↓, s. 1363.
  3. a b Deane 1987 ↓, s. 328-9.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]