Henryk Gordon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Gordon de Huntly herbu własnego Bydant (w Polsce pisany także G. de Hunlej, żył w XVII wieku, daty urodzenia i śmierci nieznane) – szlachcic szkocki i polski, pułkownik polskich wojsk koronnych, uczestnik rokoszu Lubomirskiego.

Bydant, herb Gordonów

Szkic biograficzny[edytuj | edytuj kod]

Bliski krewny generała Patryka Gordona, tak jak on członek klanu Gordonów i katolik, syn kanclerza Szkocji, Henryk opuścił Szkocję w młodym wieku ze względu na prześladowania polityczne i religijne i przeniósł się ok. roku 1648 do Polski, gdzie zaciągnął się do wojsk koronnych. Brał udział w wojnach z Kozakami, Rosją i Szwecją. Walczył m. in w bitwach pod Korsuniem i Cudnowem, w pierwszej jako kapitan, w drugiej już jako podpułkownik, w związku z czym można przypuścić, że walcząc w 1648 pod Korsuniem jako kapitan, musiał przed przeniesieniem się do Polski służyć w którejś z armii wojny trzydziestoletniej, najprawdopodobniej w szwedzkiej lub brandenburskiej, i przybył do Polski jako doświadczony oficer.

W roku 1658 otrzymał od sejmu indygenat polski z zachowaniem rodzinnego szkockiego herbu, w Polsce nazwanego Bydant. W 1665 wziął udział w rokoszu hetmana Jerzego Benedykta Lubomirskiego, walcząc przeciw wojskom króla Jana Kazimierza.

Poza tym wiadomo o nim tylko tyle, że miał córkę Katarzynę (zm. 1691 w Paryżu), damę dworu królowej Ludwiki Marii Gonzagi. 29 kwietnia 1659 Katarzyna poślubiła podskarbiego wielkiego koronnego, poetę Jana Andrzeja Morsztyna. Patrick Gordon napotkał ich w tym roku w obozie Lubomirskiego, co wspomina w swym dzienniku. Morsztynowie mieli czworo dzieci, córki: Teresę, która wstąpiła do konwentu wizytek w Paryżu, Ludwikę Marię (zm.1730), która wyszła za Kazimierza Ludwika Bielińskiego, Izabelę (zm. 1758), która poślubiła Kazimierza Czartoryskiego, oraz syna Michała Alberta (poległ w 1695 pod Namur), który po emigracji rodziny Morstinów do Francji przybrał miano hrabiego de Châteauvillain i zaciągnął się do armii francuskiej. Żonaty z Teresą z ks. de Luynes z najwyższej arystokracji francuskiej, pozostawił dwie córki. W ten sposób drobny szlachcic i skromny oficer Henry Gordon stał się przodkiem wielu potomków wysokiej arystokracji europejskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]