Henryk IV Ślepy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk IV Ślepy
hrabia Luksemburga
Okres panowania od 1136
do 1196
Poprzednik Konrad II
Następca Ermezynda
hrabia Namur jako Henryk I
Okres panowania od 1139
do 1183
Dane biograficzne
Dynastia Luksemburgowie
Data urodzenia 1112
Data śmierci 1196
Ojciec Gotfryd
Żona 1. Laurette,
2. ?,
3. Agnieszka
Dzieci Ermezynda

Henryk IV Ślepy (ur. 1112 r., zm. 1196 r.) – hrabia Luksemburga od 1136 r., hrabia Namur w latach 11391183 jako Henryk I.

Był synem hrabiego Namur Gotfryda. W 1136 r. odziedziczył, jako wnuk po kądzieli Konrada I (poprzez jego córkę Ermezyndę, żonę hrabiego Baru Gotfryda) hrabstwo Luksemburga. Po śmierci ojca w 1138 r. objął także hrabstwo Namur. Stopniowo stał się jednym z najpotężniejszych feudałów na obszarze między Mozą i Mozelą, m.in. dzięki objęciu w 1153 r. hrabstw La Roche i Durbuy. Próbował kontynuować ekspansję, jednak robił to w sposób nieprzemyślany, co zaowocowało jednak niepowodzeniami: gdy arcybiskupi Trewiru zablokowali ekspansję w kierunku zachodnim, wywołał wojnę z biskupami Liège, w której poniósł porażkę (1151 r.).

Poważnym problemem Henryka był brak dziedzica. Dwa kolejne małżeństwa (pierwsze z Laurette, córką Dytryka z Alzacji, hrabiego Flandrii, drugie nieznane) były bezpotomne, planował zapewnić sukcesję swojemu siostrzeńcowi Baldwinowi z Hainaut. Jednak trzecie małżeństwo z Agnieszką, córką Henryka, hrabiego Geldrii, dało mu w 1186 r. córkę Ermezyndę. Chcąc zapewnić objęcie przez nią sukcesji Henryk zaręczył ją jeszcze jako dziecko z hrabią Szampanii Henrykiem II. Ponieważ jednak małżeństwo z powinowatym króla francuskiego spotkało się ze sprzeciwem cesarza, Henryk ponownie zaręczył córkę z dziedzicem hrabstwa Baru, Tybaldem. Baldwin z Hainaut objął tymczasem hrabstwo Namur w 1189 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Łaptos: Historia Luksemburga. W: Historia małych krajów Europy: Andora, Liechtenstein, Luksemburg, Malta, Monako, San Marino. Józef Łaptos (redakcja). Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2002, s. 162–163. ISBN 83-04-04590-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]