Hermann Reinecke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Berlin - Philipp Bouhler (w okularach), Rudolf Heß, Heinrich Himmler, Generał Hermann Reinecke, Konrad Meyer, Kurt Daluege na wystawie "Planung und Aufbau im Osten"

Hermann Reinecke(ur. 14 marca 1888, zm. 10 października 1973) – był generałem Wehrmachtu w czasie II wojny światowej.

Urodził się w Wittenberdze. Jego ojciec był oficerem, więc chciał, by młody Hermann też nim został. Wstąpił do armii pruskiej w 1905 roku. W 1911 roku został mianowany na adiutanta batalionu.W 1913 awansowany do adiutanta pułku. Służył w czasie I wojny światowej, gdzie wielokrotnie odnosił rany. Koniec wojny zastał go w Ministerstwie Wojny.

Po wojnie pełnił służbę w ministerstwie Reichswehry.W 1920 roku awansował do stopnia majora. W czerwcu 1933 roku awansował do stopnia podpułkownika a dwa lata później do stopnia pułkownika, w 1939 generałem majorem, a w 1942 roku generałem piechoty. W 1934 został skierowany do Ministerstwa Reichswehry, w 1935 do Urzędu Sił Zbrojnych, a w 1938 roku otrzymuje stanowisko szefa Urzędu Spraw Ogólnych Wehrmachtu. Był zwolennikiem ściślejszego powiązania Wehrmachtu z NSDAP. Pierwszym ważnym zadaniem Reineckego było opracowanie ustawy zaopatrzeniowej. Początek wojny przyniósł mu nowe zadania.

W czasie wojny był odpowiedzialny za traktowanie jeńców wojennych. W maju 1943 roku wraz z Kancelarią Partii zorganizował w Zamku Sonthofen sesję szkoleniową dla 300 tzw. "wypróbowanych na froncie funkcjonariuszy partyjnych". Mowy wygłaszali m.in. Joseph Goebbels, Heinrich Himmler i Alfred Rosenberg. Na następnej sesji w październiku 1943 było 180 generałów. Na spotkaniu tym osobiście pojawił się Adolf Hitler.

25 października Reinecke został członkiem NSDAP. 22 grudnia 1943 roku Reinecke otrzymał nominację na stanowisko szefa Narodowosocjalistycznego Sztabu Dowodzenia w Naczelnym Dowództwie Wehrmachtu. W styczniu 1944 otrzymał z rąk Hitlera złotą odznakę jako szczególne wyróżnienie.

Po wojnie został aresztowany i sądzony w Procesie Wyższego Dowództwa. Został skazany na dożywotnie więzienie. W 1954 roku został zwolniony z odbywania kary. Zmarł w 1973 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Trzecia Rzesza 1933-1945 - historia państwa.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]