Hieronim Wielopolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hieronim Wielopolski
Herb
Starykoń
Rodzina Wielopolscy herbu Starykoń
Data urodzenia 1712
Data śmierci 13 marca 1779
Ojciec Franciszek Wielopolski
Matka Anna Lubomirska
Żona

Urszula Potocka

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Hieronim Wielopolski herbu Starykoń (ur. 1712, zm. 13 marca 1779) – hrabia Świętego Cesarstwa Rzymskiego, koniuszy koronny 17541774, generał lejtnant wojsk koronnych w 1752 roku[1], generał major i szef Regimentu Gwardii Konnej Koronnej od 1745, cześnik koronny 1750–1754, starosta generalny krakowski w latach 17681779[2], starosta przemykowski, żarnowiecki, regimentarz Partii Małopolskiej i Krakowskiej w 1765 roku[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Franciszka Wielopolskiego i jego drugiej zony Anny Lubomirskiej, wnukiem hetmana wielkiego koronnego Hieronima Lubomirskiego. W 1733 roku podpisał elekcję Stanisława Leszczyńskiego[4].

Był członkiem konfederacji Czartoryskich w 1764 roku, posłem na sejm konwokacyjny (1764) z województwa krakowskiego[5]. Komisarz Komisji Dobrego Porządku województwa sandomierskiego[6]. Komisarz z rycerstwa w Komisji Wojskowej Koronnej w latach 1765-1770[7].

Na Sejmie Rozbiorowym 1773-1775 został wybrany przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego do Rady Nieustającej[8]. Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku[9].

portret żony Urszuli Potockiej

W 1757 odznaczony Orderem Orła Białego, od 1765 kawaler Orderu Świętego Stanisława. W 1741 ożenił się z Urszulą Potocką (1725-1806) małżeństwo pozostało bezpotomne. Właściciel klucza oborskiego browarów i manufaktury papierniczej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717–1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura – urzędy – prawo – finanse, Zabrze 2011, s. 463.
  2. Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska. Kórnik 1990, s. 269.
  3. Konstanty Górski, Historya jazdy polskiej, Kraków 1894, s. 138.
  4. Jerzy Dunin-Borkowski i Mieczysław Dunin-Wąsowicz, Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. Lwów 1910, s. 248.
  5. Zestawienie według województw, nazwisk, posłów zasiadających na sejmie convocationis 1764 r., Archiwum Państwowe Poznań, Zespół Akta braci czeskich rkps 2105, k. 1, Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 91.
  6. Melchior Buliński, Monografija miasta Sandomierza, Warszawa, 1879, s. 142.
  7. Antoni Sozański, Imienne spisy osób duchownych, świeckich i wojskowych, które w pierwszych ośmiu latach panowania króla Stanisława Poniatowskiego od 1764-1772 r. w rządzie lub przy administracyi Rzeczypospolitéj udział brały [...]. Cz. 1, Tablice i rejestr, Kraków 1866, s. 10.
  8. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 87.
  9. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 529.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008