Hilary Mantel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hilary Mantel
Hilary Thompson
Imię i nazwisko

Dame Hilary Mary Mantel

Data i miejsce urodzenia

6 lipca 1952
Glossop

Data i miejsce śmierci

22 września 2022
Exeter

Narodowość

angielska

Język

angielski

Alma Mater

University of Sheffield

Dziedzina sztuki

literatura piękna

Ważne dzieła

W komnatach Wolf Hall,
Na szafocie

Odznaczenia
Kawaler Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny) Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny)
Nagrody

Nagroda Bookera
Costa Book Awards

Strona internetowa

Dame Hilary Mary Mantel, właśc. Hilary Thompson (ur. 6 lipca 1952 w Glossop, zm. 22 września 2022 w Exeter[1][2]) – brytyjska pisarka, dwukrotna laureatka Nagrody Bookera.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiowała na University of Sheffield, następnie pracowała m.in. jako sprzedawczyni i pracownik socjalny w szpitalu. Ze swoim mężem Geraldem McEwenem w drugiej połowie lat 70. zamieszkała w Botswanie, później mieszkała również w Arabii Saudyjskiej. Do Wielkiej Brytanii wróciła w połowie lat 80. Pierwszą powieść zaczęła pisać w latach 70., jednak debiutowała dopiero w 1985 powieścią Every Day is Mother’s Day. W swoich książkach wykorzystuje życiowe doświadczenia. Eight Months on Ghazzah Street rozgrywa się w Dżuddzie. Jest także autorką opowiadań i wspomnień. W latach 1987–1991 była krytykiem filmowym tygodnika „The Spectator”.

W 2009 została uhonorowana Nagrodą Bookera za powieść historyczną W komnatach Wolf Hall. Jej akcja rozgrywa się w Anglii w czasach Tudorów, głównym bohaterem jest Thomas Cromwell. Kontynuacją W komnatach Wolf Hall jest Na szafocie. W języku polskim ukazały się także inne jej powieści: Zmiana klimatu, opowiadająca o małżeństwie pracującym w Afryce oraz Kogo śmierć nie sięgnie o rewolucji francuskiej.

W 2012 jako pierwsza kobieta w historii tej nagrody[3] zdobyła Bookera po raz drugi za powieść Na szafocie. W tym samym roku powieść została wyróżniona Nagrodą Costa za Książkę Roku[4]. Trzecim i ostatnim tomem trylogii historycznej Mantel jest powieść The Mirror and the Light, która ukazała się 5 marca 2020[5] i w lipcu tego samego roku została nominowana do Nagrody Bookera[6].

W 2005 odznaczona Komandorią Orderu Imperium Brytyjskiego (CBE), w 2014 klasa tego orderu została podniesiona do Dama Komandor (DBE), co upoważnia do noszenia tytułu szlacheckiego dame[7][8].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Every Day is Mother’s Day (1985)
  • Vacant Possession (1986)
  • Eight Months on Ghazzah Street (1988)
  • Fludd (1989)
  • Kogo śmierć nie sięgnie (A Place of Greater Safety, 1992)
  • Zmiana klimatu (A Change of Climate, 1994)
  • An Experiment in Love (1995)
  • The Giant, O’Brien (1998)
  • Giving Up the Ghost (2003)
  • Learning to Talk (2003)
  • Beyond Black (2005)
  • W komnatach Wolf Hall (Wolf Hall, 2009)
  • Na szafocie (Bring Up the Bodies, 2012)
  • Lustro i światło (The Mirror and the Light, 2020)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bartłomiej Marcinkowski, Hilary Mantel nie żyje. Dwukrotna laureatka Nagrody Bookera miała 70 lat, Gazeta.pl, 22 września 2022 [dostęp 2022-09-23] (pol.).
  2. Hilary Mantel nie żyje. Dwukrotna laureatka Nagrody Bookera miała 70 lat, Onet, 22 września 2022 [dostęp 2022-09-23] (pol.).
  3. Mark Brown, Hilary Mantel wins Man Booker prize for second times, The Guardian, 16 października 2012 [dostęp 2019-03-26].
  4. Costa Book Awards – Complete List of Past Winners, Costa Coffee, 2016 [dostęp 2019-03-26].
  5. The Mirror and the Light. 4thestate.co.uk. [dostęp 2020-07-30]. (ang.).
  6. Znamy długą listę nominowanych do The Man Booker Prize 2020. wirtualnywydawca.p, 2020-07-28. [dostęp 2020-07-30]. (pol.).
  7. D.B.E. To be Ordinary Dames Commander of the Civil Division of the said Most Excellent Order, The London Gazette. Supplement, 14 czerwca 2014 [dostęp 2022-09-23] (ang.).
  8. Autorka "W komnatach Wolf Hall" otrzymała tytuł szlachecki, Onet, 13 lutego 2015 [dostęp 2022-09-23] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]