Exeter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w Anglii. Zobacz też: inne znaczenia.
Exeter
Ilustracja
Katedra w Exeter
Dewiza: Semper Fidelis (łac. Zawsze wierny)
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Region South West England
Hrabstwo Devon
Dystrykt Exeter
Populacja (2011)
• liczba ludności

117 773
Nr kierunkowy 01392
Kod pocztowy EX1-EX6
Położenie na mapie Devonu
Mapa lokalizacyjna Devonu
Exeter
Exeter
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Exeter
Exeter
Ziemia 50°43′N 3°31′W/50,716667 -3,516667
Strona internetowa
Portal Portal Wielka Brytania
Położenie dystryktu w hrabstwie Devon

Exeter (wym. /ˈeksɪtə(r)/) – miasto i dystrykt[1] w Wielkiej Brytanii, ośrodek administracyjny hrabstwa Devon[2], port nad rzeką Exe, w pobliżu jej ujścia do kanału La Manche. W 2011 roku dystrykt liczył 117 773 mieszkańców. W Exeter mieści się główny kampus i siedziba University of Exeter.

Położenie[edytuj]

Miasto położone jest w południowo-zachodniej Anglii, we wschodniej części hrabstwa Devon, nad rzeką Exe, która bezpośrednio na południe od Exeteru ma swoje estuarium. Od wybrzeża kanału La Manche miasto oddalone jest o 16 km[3]. W przeszłości rzeka była żeglowna od morza do centrum miasta, utraciła ją jednak na skutek wybudowania w jej dolnym biegu jazów. Żeglugę mniejszych jednostek umożliwia biegnący wzdłuż rzeki kanał Exeter Ship Canal[4].

Lewobrzeżna (wschodnia) część miasta zlokalizowana jest na wzgórzach o wysokości do 70 m n.p.m., a na północy przekraczających 150 m n.p.m. Część prawobrzeżna (zachodnia) w znacznej mierze położona jest na równinie aluwialnej (ok. 10 m n.p.m.)[5][6].

Demografia[edytuj]

W 2011 roku miasto liczyło 117 773 mieszkańców[7].



    Liczba ludności Exeteru w latach 1801-2011
    Źródło: GB Historical GIS / University of Portsmouth[8]

Poniżej przedstawiona jest struktura etniczna, wyznaniowa i językowa miasta (dane ze spisu powszechnego w 2011 roku).

Struktura etniczna (2011)[9]
Grupa etniczna Liczba ludności  % ogółu
Biali – Brytyjczycy 104 013 88,3%
Biali – pozostali 5577 4,7%
Azjaci – Chińczycy 1998 1,7%
Azjaci – pozostali 2597 2,2%
Mieszani 1938 1,6%
Pozostali 1650 1,4%
Łącznie 117 773
Struktura wyznaniowa (2011)[10]
Wyznanie Liczba ludności  % ogółu
Chrześcijaństwo 63 486 53,9%
Brak wyznania 40 862 34,7%
Islam 1855 1,6%
Pozostałe 2041 1,7%
Brak odpowiedzi 9529 8,1%
Łącznie 117 773
Języki używane jako główne przez ludność w wieku 3+ lat (2011)[11]
Język Liczba ludności  % ogółu
Język angielski 106 151 93,5%
Języki chińskie 1519 1,3%
Język polski 1218 1,1%
Pozostałe 4666 4,1%
Łącznie 113 554

Gospodarka[edytuj]

Exeter nie jest miastem silnie uprzemysłowionym. Met Office – centrum meteorologiczne jest głównym tego typu ośrodkiem w Wielkiej Brytanii i jednym z najbardziej znaczących w świecie. Jest ono jednym z głównych pracodawców w Exeter, zaraz po University of Exeter i radą hrabstwa Devon (Devon County Council).

W mieście znajdują się węzłowe stacje kolejowe Exeter Central, Exeter St Davids i Exeter St Thomas.

Historia[edytuj]

Czasy rzymskie[edytuj]

Rzymska nazwa Exeter, Isca Dumnoniorum („Isca of the Dumnones”), sugeruje, że Exeter było kiedyś celtyckim oppidum (jest to łaciński termin oznaczający średnie miasto), istniejącym na brzegach rzeki Exe, zanim Rzymianie założyli swoje miasto ok. roku 50 p.n.e.. Takie wczesne miasta, lub „proto-miasta”, występowały w przedrzymskiej Galii, jak to opisuje Juliusz Cezar w Commentarii de Bello Gallico („Zapiskach z wojny galijskiej”), i jest prawdopodobne, że istniały one również w sąsiadującej z nią Brytanii.

Nazwa „Isca” pochodzi od rdzennie celtyckiego wyrazu oznaczającego płynącą wodę, i odnoszonego do rzeki Exe. Rzymianie nazwali miejscowość Isca Dumnoniorum, by odróżnić je od osady Isca Augusta (współczesne Caerleon-on-Usk w Monmouthshire).

Isca Dumnoniorum było najbardziej wysunięta na południowy wschód, ufortyfikowaną osadą Rzymian w Anglii. Znaczne części rzymskich murów przetrwały do dziś, chociaż obecna widzialna część została w większości zbudowana na rozkaz Alfreda Wielkiego w celu obrony zachodniej części królestwa przed naciskiem wikingów. Zachowały się pozostałości łaźni rzymskich odsłonięte w latach 70., lecz dziś niedostępne dla zwiedzających z powodu zbyt bliskiego sąsiedztwa z katedrą. Exeter był także południowym końcem antycznej, rzymskiej drogi łączącej Exeter z Lincoln, zwanej dzisiaj „Fosse Way”.

Czasy saksońskie[edytuj]

W roku 876 Exeter zostało zaatakowane i zajęte prezez Duńczyków. Król Alfred wypędził ich rok później. W roku 894 miasto było ponownie oblegane przez Duńczyków.

W roku 1067 Exeter zbuntował się przeciwko Wilhelmowi Zdobywcy, który błyskawicznie zaczął oblegać miasto. Miasto poddało się po 18 latach. Częścią traktatu umowy kapitulacyjnej, było pozostawienie całej szlachty przy ich dotychczasowych tytułach i pozycji tak długo, dopóki nie zostanie wybudowany zamek.

Średniowiecze[edytuj]

Exeter wzmiankowane jest w Domesday Book (1086) jako Execestre/Essecestra/Exonia[12]. Exeter było zbuntowane przeciwko królowi Stefanowi i w 1140 roku było dowodzone przez Baldwina de Redvers. Miasto skapitulowało po trzech miesiącach oblężenia, kiedy wyczerpały się zapasy wody.

Zabytki[edytuj]

  • romańsko-gotycka katedra z XII–XV w.
  • pozostałości romańskiego klasztoru św. Mikołaja – aktualnie Muzeum Tudorów[13];
  • ratusz z XII–XVI w.
  • ruiny średniowiecznego zamku
  • domy z XVI–XVII w.
  • Cmentarz Higher Cemetery jest nekropolią, na której spoczęło 30 polskich lotników, w większości z 307 Dywizjonu Myśliwskiego Nocnego „Lwowskich Puchaczy”, oraz z 317 Dywizjonu Myśliwskiego „Wileńskiego”.

Kultura[edytuj]

Literatura[edytuj]

Jednym z najważniejszych dokumentów literatury średniowiecznej jest rękopis Exeter Book, przechowywany w miejskiej katedrze. Pochodzi z X wieku i jest jednym z czterech manuskryptów zawierających praktycznie całą zachowaną do dziś poezję staroangielską. Zawiera większość krótkich wierszy, utwory religijne i zbiór zagadek, niekiedy rubasznych, Niektóre z tych zagadek wyryto na stalowym obelisku na High Street, odsłoniętym 30 marca 2005.

Miasta partnerskie[edytuj]

Przypisy

  1. Ordnance Survey linked data
  2. Devon gov
  3. Exeter (ang.). Britannica Online Encyclopedia.
  4. Exeter Ship Canal (ang.). Our Transport Heritage.
  5. Exeter (ang.). topographic-map.com.
  6. St Thomas or the Manor of Cowick - a short history (ang.). Exeter Memories.
  7. Office for National Statistics (ang.). [dostęp 14 lipca 2014].
  8. GB Historical GIS / University of Portsmouth: Exeter District through time – Population Statistics – Total Population (ang.). A Vision of Britain through Time. [dostęp 2016-05-18].
  9. Office for National Statistics: Exeter (Local Authority) – Ethnic Group, 2011 (ang.). Neighbourhood Statistics. [dostęp 2016-05-18].
  10. Office for National Statistics: Exeter (Local Authority) – Religion, 2011 (ang.). Neighbourhood Statistics. [dostęp 2016-05-18].
  11. Office for National Statistics: Exeter (Local Authority) – Main Language (detailed), 2011 (ang.). Neighbourhood Statistics. [dostęp 2016-05-18].
  12. The Domesday Book online
  13. Charlotte Hodgman, Mark Stoyle. The Prayer Book Rebellion. „BBC History Magazine”. 11, s. 82, grudzień 2010. Londyn: Bristol Magazines Ltd.. ISSN 1469-8552. 

Linki zewnętrzne[edytuj]