Historia naturalna (encyklopedia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy encyklopedii. Zobacz też: historia naturalna – pojęcie.
Historia naturalna
Naturalis Historia
Ilustracja
Strona tytułowa wydania Naturalis Historia z 1669 roku
Autor Pliniusz Starszy
Typ utworu encyklopedia
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Cesarstwo Rzymskie
Język łaciński
Data wydania 77–79 r.

Historia naturalna (łac. Naturalis Historia) – dawna encyklopedia w języku łacińskim autorstwa Pliniusza Starszego, rzymskiego pisarza i dowódcy marynarki wojennej, zmarłego w 79 r. n.e. Jedna z największych prac, które przetrwały od czasów Cesarstwa Rzymskiego do współczesności. Encyklopedia zdaje się pokrywać ogół wiedzy starożytnej, a więc tematyka dzieła nie jest ograniczona do zakresu współczesnego pojęcia historii naturalnej. Sam Pliniusz określił zakres jego pracy jako „naturalny świat lub życie”[1].

Praca jest podzielona na 37 książek, uporządkowanych w dziesięciu tomach. Obejmują one tematykę astronomii, matematyki, geografii, etnografii, antropologii, fizjologii człowieka, zoologii, botaniki, rolnictwa, ogrodnictwa, farmakologii, górnictwa, mineralogii, rzeźby, malarstwa i kamieni szlachetnych. „Historia naturalna” stała się wzorem dla późniejszych encyklopedii i prac naukowych przez swą rozległy zakres tematyczny, odwoływanie się do oryginalnych autorów i źródeł oraz jej indeks. Praca dedykowana jest cesarzowi Tytusowi, synowi cesarza Wespazjana, który panował w trakcie tworzenia encyklopedii[2].

W księdze XXXVII Historii wspomniana jest wyprawa rzymskiego ekwity po bursztyn nad Bałtyk[3].

Przypisy

  1. Pliniusz Starszy: Historia naturalna. T. I. s. 13.
  2. Wespazjan. imperiumromanum.edu.pl, 2004. [dostęp 2016-12-25].
  3. Jerzy Kolendo. Ziemie u południowo-wschodnich wybrzeży Bałtyku w źródłach antycznych. „Pruthenia”. IV, s. 11-41, 2009. Olsztyn: Towarzystwo Naukowe Pruthenia. ISSN 1897–0915. 

Linki zewnętrzne[edytuj]