Hugh Foot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hugh Foot
Data i miejsce urodzenia 8 października 1907
Plymouth,
Wielka Brytania
Data i miejsce śmierci 5 września 1990
okolice Plymouth
Gubernator Jamajki
Okres od 7 kwietnia 1951
do 18 listopada 1957
Poprzednik John Huggins
Następca Kenneth Blackburne
Gubernator Cypru
Okres od 3 grudnia 1957
do 16 sierpnia 1960
Poprzednik John Harding
Następca brak, Cypr uzyskał niepodległość
Stały przedstawiciel ONZ
Okres od 1964
do 1970
Poprzednik Patrick Dean
Następca Colin Crowe

Hugh Foot właśc. Hugh Mackintosh Foot, baron Caradon (ur. 8 października 1907 w Plymouth, zm. 5 września 1990 w pobliżu Plymouth) – brytyjski urzędnik kolonialny i arystokrata, gubernator Jamajki, ostatni brytyjski gubernator Cypru oraz stały przedstawiciel Wielkiej Brytanii przy ONZ.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 8 października 1907 w Plymouth jako syn Isaaca Foota, naukowca i członka Izby Gmin, polityka Partii Liberalnej[1] i drugi z czterech braci, z których wszyscy zostali potem później posłami do brytyjskiego parlamentu[2]. Jego najstarszy brat Dingle (1905–1978) był pierwotnie tak jak ojciec politykiem liberalnym, następnie związał się z Partią Pracy, pełnił funkcję radcy generalnego Anglii i Walii w latach 1964–1967. John (1909–1999) był politykiem liberalnym i dożywotnim parem z tytułem barona Foot, a Michael (1913–2010) w latach 1976–1979 był Przewodniczącym Izby Gmin, a w latach 1980–1983 przewodniczącym Partii Pracy[3].

W 1929 ukończył St John’s College na University of Cambridge[1].

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od lat 40. XX wieku pracował w brytyjskiej dyplomacji i administracji kolonialnej – na Bliskim Wschodzie, w Afryce i na Karaibach. Od 1929 do 1937 pracował w Palestynie, a następnie w Transjordanii (w latach 1939–1943)[1]. Od 1943 służył jako podpułkownik British Army w administracji wojskowej Cyrenajki. Następnie do 1945 pracował na Cyprze, w latach 1945–1947 na Jamajce, a następnie do 1950 w Nigerii[1].

Gubernator Jamajki[edytuj | edytuj kod]

Hugh Foot 7 kwietnia 1951 zastąpił Johna Hugginsa na stanowisku gubernatora Jamajki[4]. Urząd ten sprawował przez przeszło 6 lat, do 18 listopada 1957 roku. Jego następcą został Kenneth Blackburne[5].

Gubernator Cypru[edytuj | edytuj kod]

Foot zastąpił Johna Hardinga na stanowisku gubernatora Cypru, a swoją kadencję rozpoczął 3 grudnia 1957[6]. Urząd sprawował do 16 sierpnia 1960 kiedy to arcybiskup Makarios III został pierwszym prezydentem niepodległego Cypru[7].

Przedstawiciel Wielkiej Brytanii w Organizacji Narodów Zjednoczonych[edytuj | edytuj kod]

W latach 1961–1962 był brytyjskim przedstawicielem w ONZ, zrezygnował w proteście przeciwko brytyjskiej polityce wobec Rodezji[1]. W 1963 powrócił do Organizacji Narodów Zjednoczonych jako specjalny doradca ds. Afryki Południowej[2].

W roku Foot 1964 opublikował swoją autobiografię: A Start in Freedom[1][8]. W tym samym roku, po dojściu do władzy w Wielkiej Brytanii laburzystów otrzymał tytuł parowski barona Cardon i został dożywotnim członkiem Izby Lordów. Nowy rząd mianował również Foota stałym przedstawicielem Wielkiej Brytanii w Radzie Bezpieczeństwa ONZ[2].

Późniejsze lata[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu swojej misji ambasadorskiej, dalej działał w ONZ, w latach 1970–1975 był konsultantem Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju[1]. Następnie przeszedł na emeryturę.

Zmarł 5 września 1990 w pobliżu Plymouth[1].

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Niektóre ordery otrzymane przez Hugh Foota[1][2]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Hugh Foot. British diplomat (ang.). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2015-10-25].
  2. a b c d B. Schemmel: Rulers: Caradon, Hugh Mackintosh Foot, Baron (ang.). rulers.org. [dostęp 2015-10-25].
  3. Michael Foot. British politican (ang.). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2015-10-25].
  4. B. Schemmel: Rulers: Cyprus. Jamaica. Governors (ang.). rulers.org. [dostęp 2015-10-25].
  5. Ben Cahoon: Jamaica. Governors (ang.). worldstatesmen.org. [dostęp 2015-10-25].
  6. B. Schemmel: Rulers: Cyprus. High commissioners (from 10 Mar 1925, governors) (ang.). rulers.org. [dostęp 2015-10-25].
  7. Ben Cahoon: Cyprus. Governors (ang.). worldstatesmen.org. [dostęp 2015-10-25].
  8. Elie Kedourie: Review A Start in Freedom by Hugh Foot (ang.). jstor.org. [dostęp 2015-10-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]