Hulewicz (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb według oryginalnego nadania
Herb według Ostrowskiego

Hulewicz – polski herb szlachecki z nobilitacji galicyjskiej i siewierskiej.

Opis herbu[edytuj]

Istnieją przynajmniej dwa przekazy na temat kształtu tego herbu. Opisy zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

Na tarczy dwudzielnej w pas, w polu górnym złotym – orzeł czarny z cyfrą JII (Józef II Habsburg) na piersi złotą; w dolnym czerwonym – trzy lilie złote 1,2. W klejnocie nad hełmem w koronie orzeł jak na tarczy. Labry prawe czarne podbite złotem, lewe czerwone podbite złotem.

Powyższa wersja herbu widniała na oryginalnych nadaniach. Juliusz Karol Ostrowski w swojej publikacji popełnił pomyłkę, dając orła dwugłowego, bez cyfry JII[1].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany wraz z nazwiskiem nobilitacją galicyjską Jakubowi Michałowi Hulewicz von Lilienfeld, radcy galicyjskiego Sądu Szlacheckiego 10 stycznia 1785. Ten sam Jakub Michał otrzymał analogiczny herb wraz ze szlachectwem siewierskim od biskupa Sołtyka w 1781.

Herbowni[edytuj]

Jedna rodzina herbownych (herb własny):

Hulewicz von Lilienfeld.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 111.

Bibliografia[edytuj]