Huta Komarowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Huta Komarowska
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat zamojski
Gmina Komarów-Osada
Liczba ludności (2011) 60[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 22-435[2]
Tablice rejestracyjne LZA
SIMC 0890620
Położenie na mapie gminy Komarów-Osada
Mapa lokalizacyjna gminy Komarów-Osada
Huta Komarowska
Huta Komarowska
Położenie na mapie powiatu zamojskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zamojskiego
Huta Komarowska
Huta Komarowska
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Huta Komarowska
Huta Komarowska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Huta Komarowska
Huta Komarowska
Ziemia50°36′08″N 23°24′34″E/50,602222 23,409444

Huta Komarowskawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Komarów-Osada[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Komarów-Osada[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Huta Komarowska według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1882, wieś w powiecie tomaszowskim, gminie i parafii Komarów. W roku 1827 było tu 10 domów i 61 mieszkańców[6]. Z noty opisującej dobra Komarów, około roku 1871 wieś posiadała 10 osad z gruntem 117 mórg.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-08-27].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2016-08-27].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-04-15].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Jednostki pomocnicze gminy Komarów-Osada. Urząd Gminy Komarów-Osada. [dostęp 2016-08-27].
  6. Huta (57) Komarowska w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.