Ignacy Danielewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Danielewski
Majster od Przyjaciela Ludu
Data i miejsce urodzenia 29 listopada 1829
Borek Wielkopolski
Data i miejsce śmierci 23 grudnia 1907
Toruń
Zawód pisarz, wydawca, drukarz

Ignacy Danielewski (ur. 29 listopada 1829 w Borku Wielkopolskim, zm. 23 grudnia 1907 w Toruniu) – polski pisarz ludowy, wydawca i drukarz, z zawodu nauczyciel.

Urodzony w Borku. Seminarium nauczycielskie ukończył w Paradyżu, a pracę pedagoga rozpoczął w Trzemesznie i Bydgoszczy. W 1855 wydaje w Bydgoszczy debiutancki zbiór wierszy. Od roku 1855, w którym porzucił posadę nauczyciela, działał na terenie ówczesnych Prus Zachodnich w Chełmnie jako publicysta Przyjaciela Ludu, a następnie właściciel i redaktor czasopisma "Nadwiślanin" i dodatków do niego ("Stańczyk" w 1857 r. i "Sześciotygodniowy dodatek do Nadwiślanina" w 1859). Współpracuje z wychodącą w Toruniu Gazetę Toruńską. Członek Izby Deputowanych pruskiego Landtagu w Berlinie w latach 1863-1866.[1]

Ożenił się z córką Szczepana Gółkowskiego i w roku 1862 przejął jego wydawnictwo. W dziesięć lat później przeniósł się do Torunia, gdzie nadal prowadził ożywioną działalność edytorską. Z jego oficyny wychodziły kalendarze, broszury o treściach patriotycznych i książki przeznaczone dla ludowego odbiorcy.

Danielewski pisywał pod własnym nazwiskiem lub pod pseudonimem "Majster od Przyjaciela Ludu".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lech Trzeciakowski, Posłowie polscy w Berlinie 1848-1928, Warszawa 2003, s. 484-485.