Iluzja karciana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sztuczka z kartami

Iluzja karciana – gatunek sztuki iluzji oparty na manipulacji z użyciem kart do gry. Iluzje karciane są często elementem mikroiluzji, czy iluzji ulicznej. Królem kart nazywany był Houdini[1]. Iluzjoniści specjalizujący się w tym rodzaju sztuki iluzji to między innymi: Dai Vernon, Ed Marlo i René Lavand, choć triki z kartami są lub były także nierzadko wykonywane przez takich iluzjonistów jak David Copperfield, Criss Angel, David Blaine, czy Dynamo. Iluzje karciane to na przykład: fałszywe tasowanie, przemiana karty w inną, przejście karty wybranej przez widza na górę talii i wiele innych[2]. Często iluzja karciana jest uzupełniana efektownym przekładaniem kart (ang. card flourish)[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Wayne Kawamoto: Magician and Escape Artist Harry Houdini. magic.about.com.
  2. Jean Hugard, Frederick Braue: Expert Card Technique: Close-up Table Magic. Courier Dover Publications, 1974. (ang.)
  3. Wayne Kawamoto: Beginner's Guide to Card Flourishes. magic.about.com.