Imants Lieģis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Imants Lieģis
Flickr - Saeima - 10.Saeimas deputāts Imants Lieģis.jpg
Data i miejsce urodzenia 30 kwietnia 1955
Meriden
Minister obrony Łotwy
Okres od 12 marca 2009
do 3 listopada 2010
Przynależność polityczna Związek Obywatelski
Poprzednik Vinets Veldre
Następca Artis Pabriks

Imants Viesturs Lieģis (ur. 30 kwietnia 1955 w Meriden w Wielkiej Brytanii) – łotewski polityk i dyplomata, ambasador, w latach 2009–2010 minister obrony w gabinecie Valdisa Dombrovskisa, od 2010 do 2011 poseł na Sejm.

Życiorys[edytuj]

W latach 1973–1976 studiował na wydziale prawa Newcastle University, później naukę kontynuował w The College of Law w Guildford. Od 1979 do 1991 zatrudniony jako notariusz w prywatnych spółkach w Londynie i Nottingham. W latach 1989–1991 był reprezentantem międzynarodowego związku zrzeszającego Bałtów. W 1992 podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Republiki Łotewskiej, gdzie odpowiadał za kontakty z Radą Europy i Wspólnotami Europejskimi, później zatrudniony w charakterze radcy w ambasadzie łotewskiej w Londynie (1993), podsekretarza stanu w MSZ (1993–1994), radcy w ambasadzie w Sztokholmie (1994–1997) oraz chargé d’affaires w Brukseli (1997). Następnie pełnił obowiązki ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego w Belgii, Holandii i Luksemburgu z siedzibą w Brukseli (1997–2000) oraz ambasadora przy NATO (2000–2004). W 2008 mianowany na krótko ambasadorem w Hiszpanii.

12 marca 2009 z rekomendacji Związku Obywatelskiego objął obowiązki ministra obrony w pierwszym rządzie Valdisa Dombrovskisa. Rok później został pełniącym obowiązki ministra sprawiedliwości po odejściu z koalicji rządowej Partii Ludowej. Obie funkcje sprawował do 3 listopada 2010. W wyborach w 2010 uzyskał mandat posła na Sejm z ramienia Jedności, został wybrany przewodniczącym komisji spraw europejskich[1]. Nie ubiegał się o reelekcję w wyborach w 2011.

Jesienią 2012 został nowym łotewskim ambasadorem na Węgrzech[2], zaś latem 2013 także w Czarnogórze[3]. W kwietniu 2014 złożył listy uwierzytelniające prezydentowi Słowenii, zaś w czerwcu – prezydentowi Chorwacji[4][5].

Przypisy

  1. Saeimā dala komisijas un mandātus ministru aizvietotājiem (łot.). zinas.nra.lv, 5 listopada 2010. [dostęp 2017-09-29].
  2. Ungārijā akreditējas jaunais Latvijas vēstnieks Imants Lieģis (łot.). mfa.gov.lv, 5 listopada 2012. [dostęp 2017-09-29].
  3. Valsts prezidents pasniedz akreditācijas vēstules jaunajam Latvijas vēstniekam Melnkalnē Imantam Lieģim (łot.). mfa.gov.lv, 11 lipca 2013. [dostęp 2017-09-29].
  4. Latvijas vēstnieks Imants Lieģis akreditējas Slovēnijā (łot.). mfa.gov.lv, 14 kwietnia 2014. [dostęp 2017-09-29].
  5. Latvijas vēstnieks Imants Lieģis akreditējas Horvātijā (łot.). mfa.gov.lv, 3 czerwca 2014. [dostęp 2017-09-29].

Bibliografia[edytuj]