Innocenty (Sokal)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Innocenty
Iwan Sokal
biskup smoleński i dorogobuski
ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1883
Korchów, gubernia chełmska
Data śmierci 14 maja 1965
biskup smoleński i dorogobuski
Okres sprawowania 1959-1964
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 21 kwietnia 1959
Diakonat 1912
Prezbiterat 14 października 1912
Chirotonia biskupia 10 maja 1959
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 10 maja 1959
Konsekrator Aleksy I
Współkonsekratorzy Makary (Dajew), Pimen (Izwiekow)

Innocenty, imię świeckie Iwan Iwanowicz Sokal (ur. 7 stycznia 1883 w guberni chełmskiej – zm. 14 maja 1965) – rosyjski biskup prawosławny.

Edukację teologiczną uzyskał w seminarium duchownym w Chełmie, a następnie w Kijowskiej Akademii Duchownej. Po uzyskaniu dyplomu w 1910 został zatrudniony w seminarium duchownym w Kursku w charakterze asystenta inspektora. Dwa lata później został inspektorem zamiejscowych klas tegoż seminarium z siedzibą w Rylsku. 14 października 1912 przyjął święcenia kapłańskie[1]. W 1919 wyjechał do Palestyny w sprawach rosyjskiej misji prawosławnej w Jerozolimie. Od 1921 do 1931 przebywał w Królestwie SHS. Służył w jurysdykcji Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji jako inspektor rosyjskich seminariów duchownych w tymże kraju. Od 1931 został proboszczem etnicznie rosyjskiej parafii Trójcy Świętej w Belgradzie i pełnił tę funkcję do 1950[1].

W 1945 przeszedł ponownie w jurysdykcję Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy mianował go dziekanem etnicznie rosyjskich parafii w Jugosławii. W 1950 wyjechał na stałe do ZSRR i objął stanowisko rektora seminarium duchownego w Saratowie. Rok później uzyskał stopień naukowy magistra nauk teologicznych. Po trzech latach został przeniesiony na analogiczne stanowisko w seminarium duchownym w Mińsku, zaś w 1956 - w seminarium w Odessie. Od 1957 był proboszczem soboru Zaśnięcia Matki Bożej w Smoleńsku[1].

21 kwietnia 1959 złożył wieczyste śluby mnisze w Ławrze Troicko-Siergijewskiej, cztery dni później otrzymał godność archimandryty, zaś 10 maja został wyświęcony na biskupa smoleńskiego i dorogobuskiego. W charakterze konsekratorów w ceremonii wzięli udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy, arcybiskup możajski Makary oraz biskup dmitrowski Pimen[1]. Urząd sprawował przez pięć lat, po czym odszedł w stan spoczynku; w 1965 zmarł[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]