Gedeon (Dokukin)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gedeon
Aleksandr Dokukin
metropolita stawropolski i władykaukaski
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1929
Nowo-Pokrowska stanica
Data i miejsce śmierci 21 marca 2003
Stawropol
metropolita stawropolski i władykaukaski
Okres sprawowania 1994–2003
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia stawropolska i władykaukaska
Śluby zakonne 23 marca 1966
Diakonat 2 sierpnia 1953
Prezbiterat 4 sierpnia 1953
Sakra biskupia 22 października 1967
Odznaczenia
Order Przyjaźni Narodów
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 22 października 1967
Konsekrator Nikodem (Rotow)
Współkonsekratorzy Aleksy (Ridigier), Paweł (Gołyszew), Antoni (Wakaryk), Filaret (Wachromiejew), Joazaf (Owsiannikow), Hermogen (Gołubiew)

Gedeon, imię świeckie Aleksandr Nikołajewicz Dokukin (ur. 18 grudnia 1929 w Nowo-Pokrowskiej stanicy, zm. 21 marca 2003 w Stawropolu) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1952 ukończył seminarium duchowne w Stawropolu i został psalmistą i dyrygentem w cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej w Machaczkale. 2 sierpnia 1953 arcybiskup stawropolski i bakijski Antoni wyświęcił go na diakona, zaś 4 sierpnia – na kapłana. Został wówczas skierowany do pracy duszpasterskiej w cerkwi św. Pantelejmona w Kisłowodsku. W 1955 rozpoczął w trybie zaocznym studia teologiczne w Leningradzkiej Akademii Duchownej. W 1960 uzyskał w niej tytuł kandydata nauk teologicznych. W 1961 otrzymał godność protoprezbitera, powierzono mu również stanowisko proboszcza cerkwi, w której do tej pory służył. Od 1962 był proboszczem cerkwi Opieki Matki Bożej w Mineralnych Wodach, zaś od sierpnia tego roku służył w różnych cerkwiach Pietrozawodska. 23 marca 1966 metropolita leningradzki Nikodem przyjął od niego wieczyste śluby mnisze. 8 maja tego samego roku otrzymał godność archimandryty.

22 października 1967 miała miejsce jego chirotonia na biskupa smoleńskiego i wiaziemskiego. Jako konsekratorzy w ceremonii wzięli udział metropolita leningradzki i nowogrodzki Nikodem, arcybiskup talliński i estoński Aleksy, arcybiskup nowosybirski i barnaułski Paweł, biskup symferopolski i krymski Antoni, biskup dmitrowski Filaret, biskup permski i solikamski Joazaf i biskup podolski Hermogen. 2 lutego 1972 został przeniesiony na katedrę nowosybirską i barnaułską. 9 września 1977 został arcybiskupem, zaś dziesięć lat później – metropolitą.

W 1990 został metropolitą stawropolskim i bakijskim; po czterech latach i reorganizacji eparchii jego tytuł uległ zmianie na metropolita stawropolski i władykaukaski. W okresie sprawowania przez niego urzędu liczba czynnych świątyń w Kraju Stawropolskim wzrosła czterokrotnie[1]. Od 2002 z powodu jego ciężkiej choroby faktyczny zarząd eparchii został powierzony metropolicie jekaterinodarskiemu i kubańskiemu Izydorowi. Zmarł w 2003 w Stawropolu i został pochowany w sąsiedztwie miejscowego soboru św. Andrzeja[2].

Honorowy obywatel Machaczkały oraz Dagestanu, odznaczony orderem Przyjaźni Narodów (1994)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Paweł (Gołyszew)
Biskup nowosybirski
1972 – 1990
Następca
Sergiusz (Sokołow)
Poprzednik
Antoni (Zawgorodny)
Biskup stawropolski
1990 – 2002
Następca
Izydor (Kiriczenko)