Iona (wyspa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iona
Iona
Kontynent Europa
Państwo  Wielka Brytania
( Szkocja)
Akwen Ocean Atlantycki
Archipelag Hebrydy Wewnętrzne
Powierzchnia 8,77 km²
Populacja (2001)
 • liczba ludności
 • gęstość

125
14,25 os./km²
Położenie na mapie Argyll and Bute
Mapa lokalizacyjna Argyll and Bute
Iona
Iona
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Iona
Iona
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Iona
Iona
Ziemia 56°19′47″N 6°24′38″W/56,329722 -6,410556

Iona, (gael. I Chaluim Cille) – niewielka wyspa w Hebrydach Wewnętrznych u południowych wybrzeży Szkocji, zamieszkana przez 125 osób. Siedziba ufundowanego przez św. Kolumbę w 563[1] roku klasztoru, jednego z pierwszych i ważniejszych domów zakonnych na obszarach celtyckiej Irlandii, Szkocji i Walii. Wchodziła w skład Dalriady (miejsce pochówku jej królów). Z Iony prowadzono chrystianizację Piktów i Nortumbryjczyków. Od VIII wieku obiekt wielokrotnych ataków wikingów, wskutek których zmalało znaczenie konwentu zakonnego.

Na wyspie zachowały się kamienne rzeźbione krzyże celtyckie, tak zwane wysokie krzyże z VIII wieku.

Panorama wyspy z promu
Krzyż św. Marcina z VIII w.

Przypisy

  1. Sarah Foot. Out&About History Explorer: The rise of English Christianity. „BBC History Magazine”. 8, sierpień 2013. Londyn: Bristol Magazines Ltd.. ISSN 1469-8552.