Iwan Bołdin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iwan Wasiljewicz Bołdin
Иван Васильевич Болдин
Ilustracja
generał-pułkownik generał-pułkownik
Data urodzenia 15 sierpnia 1892
Data i miejsce śmierci 28 marca 1965
Kijów, ZSRR
Przebieg służby
Siły zbrojne Red star.svg Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona
Jednostki 6 Korpus Zmechanizowany
Stanowiska dowódca 19. i 50. Armii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa;
II wojna światowa
Późniejsza praca inspektor
Odznaczenia
Order LeninaOrder LeninaOrder Czerwonego SztandaruOrder Czerwonego SztandaruOrder Czerwonego SztandaruOrder Suworowa I klasy (ZSRR)Order Kutuzowa I klasy (ZSRR)Order Czerwonej GwiazdyOrder Czerwonej GwiazdyMedal „Za Obronę Moskwy”Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945”Medal jubileuszowy XX-lecia Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej30 years saf rib.png

Iwan Wasiljewicz Bołdin (ros. Иван Васильевич Болдин, (ur. 15 sierpnia 1892 – zm. 28 marca 1965 w Kijowie) – radziecki generał pułkownik od 15 lipca 1944.

Od 1917 działacz komunistyczny. Uczestnik I wojny światowej. W Armii Czerwonej od 1919. Brał udział w rosyjskiej wojnie domowej po stronie czerwonych, w 1923 dowodząc już pułkiem. W 1936 ukończył Akademię Wojskową im. Michaiła Frunzego. Dowodził różnymi dywizjami piechoty. Awansował w wyniku stalinowskich czystek, zostając najpierw dowódcą korpusu piechoty, a następnie w 1938 dowódcą Kalinińskiego Okręgu Wojskowego. W czasie agresji ZSRR na Polskę w 1939 dowodził Grupą Konno-Zmechanizowaną, działającą w okolicach Wołkowyska, Grodna i Białegostoku. W czerwcu 1940 został zastępcą dowódcy Zachodniego Specjalnego Okręgu Wojskowego.

W czerwcu 1941 został odcięty od głównych sił pod Grodnem, ale po 45 dniach, po przebyciu 600 km zdołał dotrzeć do własnych linii wraz z 1 645 żołnierzami 6 Korpusu Zmechanizowanego. Został dowódcą 19 Armii, a od listopada 1941 do 1945 był dowódcą 50 Armii. W lutym 1945 został zastępcą dowódcy 3 Frontu Ukraińskiego.

Członek KPZR. Po wojnie był jednym z generalnych inspektorów w Ministerstwie Obrony ZSRR.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]