Język ewe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eʋegbe
Eʋe
Obszar Ghana, Togo
Liczba mówiących ponad 3 miliony
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 3 szersza komunikacja
Kody języka
ISO 639-1 ee
ISO 639-2 ewe
Kod ISO 639-3 ewe
IETF ee
Glottolog ewee1241
Ethnologue ewe
GOST 7.75–97 эве 820
WALS ewa, ewe
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku ewe
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język ewe (nazwa własna: Ɛʋɛgbɛ) – język z wielkiej rodziny nigero-kongijskiej, zaliczany do języków kwa. Używany jest przez lud Ewe na obszarze południowo-zachodniej Ghany, południowego Togo i Beninu oraz w południowo-wschodniej Nigerii. W Togo posiada obok kabre status języka narodowego. Od końca XIX wieku zapisywany jest w zmodyfikowanym alfabecie łacińskim.

Odmianą języka ewe jest język fon, jeden z głównych języków Beninu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krystyna Damm, Aldona Mikusińska (red.), Ludy i języki świata, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, s. 73