Jacek Gomólski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacek Gomólski
Ilustracja
Jacek Gomólski (w czerwonym kasku) w 1992 roku. Z lewej - Marek Nowak.
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1968 r.
Kłecko
Kariera seniorska
Lata Klub
Liga polska
1984–1987 Start Gniezno
1988–1989 Polonia Bydgoszcz
1990–1995 Start Gniezno
1996–1998 Polonia Bydgoszcz
1999–2001 Start Gniezno

Jacek Gomólski (ur. 20 stycznia 1968 w Kłecku) – polski żużlowiec.

Jacek Gomólski swoje pierwsze żużlowe kroki stawiał na torze Startu Gniezno, z którym był związany przez większą część swojej kariery. Licencje żużlową uzyskał w 1984 roku. W 1987 roku w parze z Krzysztofem Wankowskim i Tomkiem Fajferem (rezerwa) wywalczył brązowy medal MMPPK. Udało mu się także awansować do finału MIMP (14 miejsce), Srebrnego Kasku (8 miejsce) i Brązowego Kasku (7 miejsce). W 1988 został zawodnikiem Bydgoszczy, z którą wywalczył srebrny medal Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostwach Polski na Żużlu i złoty w Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Polski na Żużlu. W 1990 roku ponownie powrócił do Gniezna. Został powołany do reprezentacji Polski na czwórmecz DMŚ Węgry, Polska, Australia, Finlandia oraz awansował do ćwierćfinału IMŚ w Neustadt an der Donau, gdzie zajął 13 miejsce. Wystąpił także w IMP (15 miejsce) i w Złotym Kasku (3 miejsce)

W 1996 roku Jacek Gomólski ponownie startował w barwach Bydgoszczy by po słabych dla niego sezonach w 1999 roku powrócić do Gniezna. W 2001 roku Jacek Gomólski zakończył karierę żużlową.

Jacek ma dwóch synów Adriana i Kacpra, którzy obecnie jeżdżą na żużlowych torach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Elantkowski, F. Rakowski, Historia gnieźnieńskiego żużla 1947-1991.