Polonia Bydgoszcz (żużel)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polonia Bydgoszcz
Pełna nazwa Żużlowy Klub Sportowy Polonia Bydgoszcz Spółka Akcyjna
Przydomek Gryfy
Barwy biało-czerwone
Data założenia 14 maja 1920
22 maja 1946 (sekcja żużlowa)
Debiut w najwyższej lidze 20 maja 1951
Liga I liga
Adres ul. Sportowa 2
85-091 Bydgoszcz
Stadion Stadion Miejski im. Marszałka Józefa Piłsudskiego
Numer KRS 0000267772
Prezes Jerzy Kanclerz[1]
Menedżer Jerzy Kanclerz[2]
Strona internetowa

Polonia Bydgoszczpolski klub żużlowy z siedzibą w Bydgoszczy. 7-krotny drużynowy mistrz Polski.

Klub jest kontynuatorem tradycji powołanego 14 maja 1920 roku Klubu Sportowego „Polonja”, reaktywowanego 21 października 1945 roku.

Sekcja żużlowa w Bydgoskim Klubie Sportowym „Polonia” powstała 22 maja 1946 roku. W 1949 roku sekcje BKS-u i cały ich majątek wraz z częścią zawodników przekazano Zrzeszeniu Sportowemu „Gwardia”. Było to efektem dekretu wydanego przez władze państwowe na przełomie 1948 i 1949 roku, który mówił o przystąpieniu klubów sportowych do zrzeszeń. Zarząd Polonii zmuszony był rozwiązać klub, co nastąpiło w lutym 1949 roku.

W maju 1957 klub przemianowano na Milicyjny Klub Sportowy „Polonia”. Klub jako milicyjny funkcjonował do 1990 roku, natomiast do końca sezonu 2003 działał jako jedna z sekcji wielosekcyjnego BKS „Polonia”, który następnie został rozwiązany.

W latach 2004–2006 w lidze startowało Bydgoskie Towarzystwo Żużlowe „Polonia”, które powstało 20 października 2003 roku. Od 2007 roku, po powstaniu ligi zawodowej, zgodnie z ustawą klub w najwyższej klasie rozgrywkowej musiał funkcjonować jako spółka akcyjna, w związku z czym BTŻ „Polonia” wraz z Miastem Bydgoszcz powołała 27 października 2006 roku spółkę Żużlowy Klub Sportowy „Polonia Bydgoszcz” S.A., która od sezonu 2007 występuje w rozgrywkach ligowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Polonia Bydgoszcz powstała jeszcze przed II wojną światową, 14 maja 1920 roku jako Klub Sportowy „Polonia”, bez posiadania do 1939 roku sekcji żużlowej. W międzywojennej Bydgoszczy istniały dwa kluby żużlowo-motocyklowe – Klub Motocyklistów Bydgoszcz powstały w 1925 roku oraz Klub Motocyklistów Związku Strzeleckiego. Pierwsze zawody żużlowe w grodzie nad Brdą odbyły się w 1930 roku. W 1935 roku mistrzem Polski został zawodnik miejscowego KMB Jan Witkowski. Po II wojnie światowej nie udało się reaktywować klubów przedwojennych, bowiem KMB był klubem „burżuazyjnym”, a Strzelec radykalnie prawicowym. Pomimo tego w Bydgoszczy cały czas funkcjonowali przedwojenni działacze i zawodnicy tamtych drużyn. Wówczas na pomysł kontynuacji przedwojennego KMB w ramach sekcji BKS „Polonia” wpadł działacz Polonii, Saturnin Wasilewski. Takim sposobem 22 maja 1946 roku przy BKS powstała sekcja żużlowa. W dość szybkim tempie uporano się z zarejestrowaniem maszyn i przyjęciem w poczet członków Polskiego Związku Motorowego. Z chwilą powstania sekcja liczyła 70 członków i działała na zasadach dużej autonomii. Również w 1946 roku w Bydgoszczy przy Milicyjnym Klubie Sportowym „Partyzant” powstała sekcja motocyklowo-żużlowa.

W latach 1946-1947 Polonia potwierdzała świetną markę bydgoskiego żużla, jaką wyrobił sobie jeszcze przed wojną KMB. W 1947 roku złoty medal mistrzostw Polski w klasie 250 cm³ wywalczył zawodnik Polonii, Zygmunt Śmigiel. W lokalnej rywalizacji dwóch klubów żużlowych Polonia mocno zdystansowała Partyzanta, choć ten już w 1947 roku „podebrał” biało-czerwonym 4 zawodników (Szczurowskiego, Przybyłkę, Tomaszewskiego oraz Karaszewskiego). Nie może więc dziwić fakt, że gdy w 1948 roku Polski Związek Motorowy wytypował 16 najlepszych klubów żużlowych celem rozegrania eliminacji do I oraz II ligi, z Bydgoszczy wytypowano Polonię. W 1948 Polonia przystąpiła do eliminacji tworzenia ligi żużlowej. Na 16 zaproszonych przez PZM ekip, Polonia zajęła przedostatnią lokatę. 6 czerwca 1948 poloniści zadebiutowali więc w rozgrywkach II ligi żużlowej meczem w Bytomiu. W sezonie tym biało-czerwoni zajęli „na drugim froncie” trzecie miejsce za Polonią Bytom i RKM-em Rybnik.

Na przełomie 1948 i 1949 roku władze państwowe wydały dekret, który mówił o przystąpieniu klubów sportowych do zrzeszeń. Zarząd Polonii zmuszony był rozwiązać klub, co nastąpiło w lutym 1949 roku. Sekcje BKS-u i cały ich majątek z częścią zawodników przekazano Zrzeszeniu Sportowemu „Gwardia” (wcześniej MKS „Partyzant”). Od tego momentu barwy sportowców ze Sportowej to czerwony, biały i niebieski. Sezon 1949 gwardziści rozpoczęli od barażu o prawo startu w I lidze, jednak nie ułożył się on po myśli bydgoszczan. W rozgrywkach ligowych Gwardia zajęła pierwsze miejsce, co oznaczało awans do I ligi. Tymczasem z powodu braków sprzętowych zarządzono konieczność rozegrania barażu. Drugoligowcy ścigali się na sprzęcie amatorskim, więc obiecano dostarczyć wszystkim zespołom równy sprzęt, mimo to gwardziści odmówili startu, ponieważ motocykle dostarczono im dopiero w dniu zawodów.

Po czterech kolejkach sezonu 1950 Gwardia oraz Włókniarz Częstochowa lideruje tabeli, lecz rozgrywek nie dokończono. Na najwyższym partyjnym szczeblu zapadła decyzja, aby sportowa aktywność w kraju miała formę zrzeszeń sportowych. Poza bydgoszczanami chęć do reprezentowania milicji wyrazili rzeszowianie i poznaniacy. O tym, który klub przystąpi do rozgrywek w lidze zrzeszeniowej zadecydował trójmecz rozegrany 23 kwietnia 1951 roku w Rzeszowie. Bydgoski klub reprezentowali: Józef Buda oraz pozyskani z Torunia Zbigniew Raniszewski i Roman Zakrzewski. Bydgosko-toruńska ekipa zwyciężyła w zawodach i zapewniła bydgoskiej Gwardii miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej. W sezonie 1951 siłę bydgoszczan mieli stanowić ponadto Bolesław Bonin i Feliks Błajda, a także pozyskani z innych milicyjnych ośrodków: Eugeniusz Nazimek, Kazimierz Kurek i Zygmunt Garyantosiewicz. Debiutancki sezon w I lidze Gwardia zakończyła na drugim miejscu, zdobywając srebrne medale mistrzostw Polski. Kolejny sezon drużyna zakończyła tuż za podium, na czwartym miejscu. W półfinale gwardziści przegrali z CWKS-em Wrocław. Natomiast mecz o 3. miejsce ze Spójnią Wrocław zakończył się walkowerem, gdyż zespół z Bydgoszczy nie przybył na zawody.

Przed sezonem 1953 Gwardię wzmocnili Jan Malinowski oraz Alfred Spyra. Zaowocowało to drugim w historii klubu wicemistrzostwem. Natomiast rok później bydgoszczanie plasują się na czwartym miejscu. Na sezon 1955 zespół wzmocnili bracia Rajmund i Norbert Świtałowie, a także indywidualny mistrz Polski, Mieczysław Połukard. Tymczasem w związku z likwidacją ligi zrzeszeniowej do Stali Rzeszów przeniósł się Eugeniusz Nazimek. Gwardia dopięła jednak swego i zdobyła swój pierwszy tytuł DMP. W sezonie 1956 zawodnicy wywalczyli brązowe medale, jednak sezon ten przyćmił tragiczny wypadek Zbigniewa Raniszewskiego. Pozyskany z Torunia zawodnik zginął 21 kwietnia w Wiedniu podczas meczu międzypaństwowego.

W maju 1957 klub przemianowano na Milicyjny Klub Sportowy „Polonia”. Pozostał on jednak przy czerwono-biało-niebieskich barwach. Żużlowcy sezon zakończyli drugi raz z rzędu na 3. miejscu.

Klub jako milicyjny funkcjonował do 1990 roku. Jednakże nazwa „Gwardia” już w 1957 przestała funkcjonować i od tamtego roku, aż po dziś nosi nazwę „Polonia”. Warte jest jednak podkreślenie faktu, że Polonia działająca w ramach resortu milicyjnego z klubem działającym do 1949 roku nie miała zbyt wiele wspólnego.

W sezonie 2007 klub po raz pierwszy w historii spadł do I ligi. Apator Toruń został jedynym klubem, który nigdy nie został zdegradowany, jednak Polonia była 25 lat dłużej w elicie od swojego rywala zza miedzy. Polonia Bydgoszcz dotychczas walczyła 5-krotnie w barażach m.in. z Unią Leszno (1968), Stalą Toruń (1973, 1975), Motorem Lublin (1981) oraz GKM Grudziądz (1983). Z każdego dwumeczu wychodziła zwycięsko. W 2008 roku Polonia wygrała rozgrywki I ligi i powróciła do Ekstraligi, jednak dwa lata później po raz drugi w historii spadła do I ligi. W ciągu ponad pół wieku jeżdżenia w najwyższej klasie rozgrywkowej Polonia zdobyła 25 medali DMP, z czego 7 złotych, 7 srebrnych oraz 11 brązowych. Tytuł mistrza Polski udało jej się tylko raz obronić w latach 1997-1998. Bydgoski zespół w ciągu tych wszystkich lat rozegrał 928 meczów, wygrywając 484, remisując 28 oraz przegrywając 416. Łącznie w rozgrywkach ekstraligi zdobył 1002 punkty – jest to rekord polskiego żużla.

Poszczególne sezony[edytuj | edytuj kod]

Wyniki ze wszystkich sezonów Polonii Bydgoszcz
  • 1948: 3. miejsce w II lidze.
  • 1949: 1. miejsce w II lidze.
  • 1950: 1. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 1951: 2. miejsce w I lidze.
  • 1952: 4. miejsce w I lidze.
  • 1953: 2. miejsce w I lidze.
  • 1954: 4. miejsce w I lidze.
  • 1955: Mistrzostwo Polski.
  • 1956: 3. miejsce w I lidze.
  • 1957: 3. miejsce w I lidze.
  • 1958: 5. miejsce w I lidze.
  • 1959: 4. miejsce w I lidze.
  • 1960: 3. miejsce w I lidze.
  • 1961: 3. miejsce w I lidze.
  • 1962: 4. miejsce w I lidze.
  • 1963: 8. miejsce w I lidze.
  • 1964: 3. miejsce w I lidze.
  • 1965: 7. miejsce w I lidze.
  • 1966: 6. miejsce w I lidze.
  • 1967: 7. miejsce w I lidze.
  • 1968: 5. miejsce w I lidze.
  • 1969: 4. miejsce w I lidze.
  • 1970: 4. miejsce w I lidze.
  • 1971: Mistrzostwo Polski.
  • 1972: 2. miejsce w I lidze.
  • 1973: 7. miejsce w I lidze.
  • 1974: 5. miejsce w I lidze.
  • 1975: 7. miejsce w I lidze.
  • 1976: 5. miejsce w I lidze.
  • 1977: 4. miejsce w I lidze.
  • 1978: 5. miejsce w I lidze.
  • 1979: 8. miejsce w I lidze.
  • 1980: 5. miejsce w I lidze.
  • 1981: 9. miejsce w I lidze.
  • 1982: 8. miejsce w I lidze.
  • 1983: 9. miejsce w I lidze.
  • 1984: 8. miejsce w I lidze.
  • 1985: 4. miejsce w I lidze.
  • 1986: 2. miejsce w I lidze.
  • 1987: 2. miejsce w I lidze.
  • 1988: 3. miejsce w I lidze.
  • 1989: 7. miejsce w I lidze.
  • 1990: 3. miejsce w I lidze.
  • 1991: 5. miejsce w I lidze[a].
  • 1992: Mistrzostwo Polski.
  • 1993: 2. miejsce w I lidze.
  • 1994: 8. miejsce w I lidze.
  • 1995: 3. miejsce w I lidze.
  • 1996: 6. miejsce w I lidze.
  • 1997: Mistrzostwo Polski.
  • 1998: Mistrzostwo Polski.
  • 1999: 4. miejsce w I lidze.
  • 2000: Mistrzostwo Polski.
  • 2001: 3. miejsce w Ekstralidze.
  • 2002: Mistrzostwo Polski.
  • 2003: 3. miejsce w Ekstralidze.
  • 2004: 6. miejsce w Ekstralidze.
  • 2005: 2. miejsce w Ekstralidze.
  • 2006: 3. miejsce w Ekstralidze.
  • 2007: 8. miejsce w Ekstralidze. Spadek do I ligi.
  • 2008: 1. miejsce w I lidze. Awans do Ekstraligi.
  • 2009: 4. miejsce w Ekstralidze.
  • 2010: 8. miejsce w Ekstralidze. Spadek do I ligi.
  • 2011: 1. miejsce w I lidze. Awans do Ekstraligi.
  • 2012: 6. miejsce w Ekstralidze.
  • 2013: 9. miejsce w Ekstralidze. Spadek do I ligi.
  • 2014: 5. miejsce w I lidze.
  • 2015: 4. miejsce w I lidze.
  • 2016: 8. miejsce w I lidze.
  • 2017: 8. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi.
  • 2018: 6. miejsce w II lidze.
  • 2019: 1. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.

Derby Pomorza[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Derby Pomorza (żużel).

Derby Pomorza to spotkania ligowe Polonii Bydgoszcz i Apatora Toruń. Dotychczas rozegrano 84 pojedynki derbowe, podczas których Polonia odniosła 34 zwycięstwa nad torunianami, zespół Apatora 48 razy pokonał bydgoszczan, a dwa spotkania zakończyły się remisem. Poza ligowymi potyczkami rozegrano także 4 spotkania w barażach o wejście do I ligi. Spotkania te odbyły się w 1973 i 1975. Bilans tych meczów to 2 zwycięstwa Stali Toruń i 2 Polonii Bydgoszcz.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Trofea krajowe[edytuj | edytuj kod]

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników reprezentujących klub.

Mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki Złote medale Srebrne medale Brązowe medale Razem
Suma Lata Suma Lata Suma Lata
Drużynowe mistrzostwa Polski 7 1955, 1971, 1992, 1997, 1998, 2000, 2002 7 1951, 1953, 1972, 1986, 1987, 1993, 2005 11 1956, 1957, 1960, 1961, 1964, 1988, 1990, 1995, 2001, 2003, 2006 25
Młodzieżowe drużynowe mistrzostwa Polski 2 1989, 2011 3 1986, 1988, 1992 3 1978, 1987, 2002 8
Indywidualne mistrzostwa Polski 8 1992, 1993, 1994, 1995, 1998, 1999, 2001, 2002 5 1953, 1985, 1998, 1999, 2003 6 1951, 1955, 1972, 1990, 1997, 2012 19
Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski 9 1970, 1976, 1977, 1978, 1986, 1990, 1991, 1992, 2014 1 1987 3 1969, 1976, 1988 13
Mistrzostwa Polski par klubowych 11 1974, 1990, 1991, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1999, 2000, 2002 6 1979, 1992, 1998, 2001, 2005, 2006 2 2010, 2019 19
Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych 1 1980 5 1985, 1986, 1987, 2006, 2012 2 1988, 2001 8
Łączny dorobek medalowy: 38 27 27 92

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki Złote medale Srebrne medale Brązowe medale Razem
Suma Lata Suma Lata Suma Lata
Złoty Kask 10 1981, 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 2000, 2001, 2002 4 1967, 1972, 1996, 2002 2 2002, 2006 16
Srebrny Kask 6 1984, 1986, 1987, 1990, 1992, 2007 2 1968, 1988 6 1966, 1984, 1985, 1987, 1988, 2014 14
Brązowy Kask 2 1984, 2002 5 1985, 1988, 1995, 1996, 2000 4 1991, 1999, 2005, 2006 11
Indywidualny Puchar Polski 2 1987, 1988 2
Puchar Polskiego Związku Motorowego 1 1962 3 1970, 1972, 1973 4
Młodzieżowy Puchar Polskiego Związku Motorowego 1 1976 2 1975, 1977 3
Liga Juniorów 1 2010 1
Indywidualne mistrzostwa Ligi Juniorów 1 2013 1 2012 2
Łączny dorobek medalowy: 19 16 18 53

Trofea międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników krajowych na arenie międzynarodowej, a także w barwach reprezentacji Polski.

Mistrzostwa świata i Europy[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki Złote medale Srebrne medale Brązowe medale Razem
Suma Lata Suma Lata Suma Lata
Drużynowe mistrzostwa świata 4 1961, 1969, 1996, 2005 3 1994, 1997, 2001 5 1962, 1968, 1970, 1971, 1972 12
Drużynowe mistrzostwa świata juniorów 3 2005, 2006, 2007 1 2010 4
Indywidualne mistrzostwa świata 1 1999 3 1997, 1998, 2001 4
Indywidualne mistrzostwa Europy 1 2011 1
Łączny dorobek medalowy: 7 5 9 21

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki Złote medale Srebrne medale Brązowe medale Razem
Suma Lata Suma Lata Suma Lata
Klubowy Puchar Europy 3 1998, 1999, 2001 3
Indywidualny Puchar Mistrzów 1 1993 1
Łączny dorobek medalowy: 4 4

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Kadra drużyny[edytuj | edytuj kod]

Stan na 15 listopada 2019

Stat. Żużlowiec
J Polska Nikodem Bartoch
S Francja David Bellego
S Francja Dimitri Bergé
J Polska Mateusz Błażykowski
S Polska Kamil Brzozowski (kapitan)
S Polska Josh Grajczonek
Stat. Żużlowiec
S Niemcy Kai Huckenbeck
J Polska Mateusz Jagła
S Dania Andreas Lyager
J Australia Brayden McGuinness
J Polska Tomasz Orwat

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W 1991 roku bydgoszczanie wystawili w rozgrywkach także drugi zespół, który zajął 7. miejsce w II lidze.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]