Jadwiga z Łobzowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jadwiga z Łobzowa (właśc. Jadwiga z Sas Zubrzyckich Strokowa, ur. 1854 w Tłustym k. Zaleszczyk, zm. 29 sierpnia 1916 w Rabce) – działaczka społeczna, nauczycielka i poetka. Pracowała jako nauczycielka we Lwowie, Lanowicach k. Lwowa, a następnie w Łobzowie. Działała na rzecz oświaty wśród kobiet wiejskich, była członkinią Zarządu Głównego Towarzystwa Szkoły Ludowej i wraz z Adamem Asnykiem założyła pierwszą czytelnię towarzystwa.[1] Jej pogrzeb odbył się 1 września 1916 roku w Rabce.[2] Mąż Kornel Stroka.[3]

Pisała książki dla dzieci i młodzieży; jest autorką 104 tomików poezji i prozy. W 1951 wszystkie jego utwory zostały wycofane z polskich bibliotek oraz objęte cenzurą[4]. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim; jedna z ulic w Bronowicach nosi jej imię.

Wybrane publikacje[edytuj]

  • W niewoli. Zbiór wierszy. W 500 rocznicę założenia Akademii Jagiellońskiej w Krakowie (1900)
  • Coś dziwnego. Wesołe wierszyki i powiastki (1907)
  • Krakowiaczek ci ja (1907)
  • U bram Krakowa (1908)
  • Pójdę ja, pójdę. Dzieciom polskim (1908)
  • Jak ja się bawiła (1909)

Przypisy

  1. Nekrologia Jadwiga Strokowa Czas 1916 nr 440 z 1 września.
  2. pogrzeb ś. p. Jadwigi Strokowej Czas 1916 nr 444 z 3 września [1]
  3. Podziękowanie Czas s.3 nr 477 z 21 września 1916 [2]
  4. Cenzura PRL : wykaz książek podlegających niezwłocznemu wycofaniu 1 X 1951 r.. posł. Zbigniew Żmigrodzki. Nortom: Wrocław, 2002, s. 17. ISBN 8385829881.

Bibliografia[edytuj]

  • Encyklopedia Krakowa, wyd. PWN, Warszawa-Kraków 2000.
  • Jan Adamczewski, Mała Encyklopedia Krakowa, wyd. "Wanda", Kraków 1996.