Jan Albrecht II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Albrecht II
ilustracja
Jan Albrecht II, 1635 r.
książę Meklemburgii-Schwerin
razem z Adolfem Fryderykiem I
Okres panowania od 1592
do 1621
Poprzednik Jan VII
Następca Adolf Fryderyk I
książę Meklemburgii-Güstrow
razem z Adolfem Fryderykiem I (do 1621)
Okres panowania od 1610
do 1628
Poprzednik Karol I
Następca Albrecht von Wallenstein
Okres panowania od 1631
do 1636
Poprzednik Albrecht von Wallenstein
Następca Gustaw Adolf
Dane biograficzne
Dynastia meklemburska
Data urodzenia 5 maja 1590
Data śmierci 23 kwietnia 1636
Ojciec Jan VII
Matka Zofia z Holsztynu-Gottorp
Żona Elżbieta z Meklemburgii-Gadebusch
od
do 1616
Dzieci Jan Krzysztof, Zofia Elżbieta, Krystyna Małgorzata, Karol Henryk
Żona Elżbieta z Hesji-Kassel
od 1618
do 1625
Żona Eleonora Maria z Anhaltu-Bernburg
od 1626
Dzieci Anna Zofia, Jan Chrystian, Eleonora, Gustaw Adolf, Luiza

Jan Albrecht II (ur. 5 maja 1590 r., zm. 23 kwietnia 1636 r.) – książę Meklemburgii-Schwerin od 1592 r. wraz z bratem Adolfem Fryderykiem I, od 1610 r. książę całej Meklemburgii (nadal wraz z bratem), po podziale w 1621 r. samodzielny książę Meklemburgii-Güstrow (z przerwą w latach 1628–1631).

Był młodszym z dwóch synów księcia Meklemburgii-Schwerin Jana VII i Zofii, córki księcia Holsztynu-Gottorp Adolfa I. Wraz z bratem odziedziczyli tron książęcy po śmierci ojca w 1592 r. Faktyczne rządy przejęli po dojściu do lat sprawnych, w 1608 r. W 1610 r. bracia zostali także książętami Meklemburgii-Güstrow po bezpotomnej śmierci tamtejszego księcia Karola I. W 1621 r. podzielili między siebie Meklemburgię, Janowi Albrechtowi przypadła wówczas Meklemburgia-Güstrow. Próbowali zachować neutralność podczas wojny trzydziestoletniej. Jednak ponieważ potajemnie wspierali króla duńskiego, po bitwie pod Lutter am Barenberge zostali uznani przez cesarza za wrogów. 19 stycznia 1628 r. cesarz Ferdynand II Habsburg ogłosił detronizację braci, a Meklemburgię oddał w ręce Albrechta von Wallensteina. W maju tego samego roku obaj bracia opuścili swój kraj. Powrócili do niego w 1631 r. wraz z wojskami szwedzkimi. Choć odzyskali tron, musieli odstąpić królowi szwedzkiemu części Meklemburgii, w tym m.in., Wismar, Neukloster, Warnemünde i wyspę Poel.

Jan Albrecht był trzykrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Elżbieta (1584–1616), córka Krzysztofa, księcia Meklemburgii-Gadebusch. Z tego małżeństwa pochodziło czworo dzieci:

Drugą żoną Jana Albrechta była poślubiona w 1618 r. Elżbieta (1596–1625), córka landgrafa Hesji-Kassel Maurycego Uczonego. To małżeństwo było bezdzietne. Jako trzecią Jan Albrecht poślubił w 1626 r. Eleonorę Marię (1600–1657), córkę Chrystiana I, księcia Anhaltu-Bernburg. Z tego małżeństwa pochodziło pięcioro dzieci:

  • Anna Zofia (1628–1666), żona księcia legnickiego Ludwika IV,
  • Jan Chrystian (1629–1631),
  • Eleonora (1630–1631),
  • Gustaw Adolf (1633–1695), następca ojca jako książę Meklemburgii-Güstrow,
  • Luiza (1635–1648).

Bibliografia[edytuj]