Poel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wyspy. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Poel
Latarnia na plaży Timmendorf
Latarnia na plaży Timmendorf
Kontynent Europa
Państwo  Niemcy
Akwen Morze Bałtyckie
Powierzchnia 36,02 km²
Populacja
 • liczba ludności
 • gęstość

2 715
75 os./km²
Położenie na mapie Meklemburgii-Pomorza Przedniego
Mapa lokalizacyjna Meklemburgii-Pomorza Przedniego
Poel
Poel
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Poel
Poel
Ziemia54°00′N 11°26′E/54,000000 11,433333
Poel
gmina
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Meklemburgia-Pomorze Przednie
Powiat Nordwestmecklenburg
Wysokość 0-26 m n.p.m.
Nr kierunkowy 038425
Kod pocztowy 23999
Tablice rejestracyjne NWM
Adres urzędu:
Gemeindezentrum 13
23999 Kirchdorf
Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Poel, Insel Poel – siódma co do wielkości niemiecka wyspa leżąca na południu Zatoki Meklemburskiej na Morzu Bałtyckim. Wyspa wielkości 36 km² jest jednocześnie północną granicą Zatoki Wismarskiej. Poel jest jednocześnie gminą w powiecie Nordwestmecklenburg w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, która na dzień 31 grudnia 2008 r. liczyła 2.715 mieszkańców.[1].

Nazwa pochodzi od germańskiego boga Phol znanego bardziej jako Baldur.

Historia[edytuj]

Z powodu swojego strategicznego położenia (kontrola nad zatoką i miastem Wismar) o wyspę często walczyli niemieccy i szwedzcy władcy.

W 1612 roku rozpoczęto prace nad fortyfikacjami na wyspie, które ukończono w 1619 roku. Okazały się one niewystarczające, bo już w 1629 roku zostały zajęte przez Christiana IV, w 1631 zniszczone przez Albrechta von Wallensteina, odbudowane trzy lata później. Wyspa została ostatecznie zajęta w czasie wojny trzydziestoletniej przez Szwedów w 1635 roku.

W 1648 roku pokój westfalski przydzielił wyspę Szwecji, choć Brandenburgia (w roku 1675), Dania (1711), Prusy i Hanower (1716) na krótko ją przejmowały. W 1703 roku usunięto fortyfikacje. W czasie wojny siedmioletniej kilkakrotnie plądrowana.

W 1803 roku książę Friedrich Franz I wydzierżawił wyspę od Szwecji na 100 lat za 1,25 miliona dalerów (zobacz też Wismar). Szwecja ostatecznie zrzekła się praw do wyspy w 1903 roku. W 1927 roku wyspa została połączona mostem z lądem stałym.

3 maja 1945 roku radzieckie wojska zastąpiły Brytyjczyków na wyspie. Od tego momentu wyspa pozostała w radzieckiej strefie wpływów, a od 1949 roku należała do NRD.

Budynki[edytuj]

  • Muzeum historyczne – prezentuje życie, historię i rozwój wyspy
  • Ceglany, romańsko-gotycki kościół z pierwszej połowy XIII wieku
  • Dwie latarnie morskie
  • Fragmenty dawnych umocnień

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Statistisches Amt Mecklenburg-Vorpommern, Schwerin, 2009