Poel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Poel
Ilustracja
Latarnia na plaży Timmendorf.
Kontynent

Europa

Państwo

 Niemcy

Akwen

Morze Bałtyckie

Powierzchnia

36,34 km²

Najwyższy punkt

8 m n.p.m.

Populacja (31.12.2020)
• liczba ludności
• gęstość


2456
68 os./km²

Położenie na mapie Meklemburgii-Pomorza Przedniego
Mapa konturowa Meklemburgii-Pomorza Przedniego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Poel”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, u góry znajduje się punkt z opisem „Poel”
Ziemia54°00′N 11°26′E/54,000000 11,433333
Poel
gmina
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

 Meklemburgia-Pomorze Przednie

Powiat

Nordwestmecklenburg

Powierzchnia

36,34 km²

Wysokość

0-26 m n.p.m.

Populacja (31.12.2020)
• liczba ludności


2456

• gęstość

68 os./km²

Numer kierunkowy

038425

Kod pocztowy

23999

Tablice rejestracyjne

NWM, GDB, GVM, WIS

Adres urzędu:
Gemeindezentrum 13
23999 Kirchdorf
Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Niemcy

Poel, Insel Poel, Ostseebad[1] (pol. Kąpielisko nadbałtyckie)siódma co do wielkości niemiecka wyspa, leżąca na południu Zatoki Meklemburskiej na Morzu Bałtyckim. Wyspa wielkości 36,34 km² jest jednocześnie północną granicą Zatoki Wismarskiej. Poel jest jednocześnie gminą w powiecie Nordwestmecklenburg w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, która na 31 grudnia 2020 liczyła 2456 mieszkańców[2].

Nazwa pochodzi od słowiańskiego słowa "pole"[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Z powodu swojego strategicznego położenia (kontrola nad zatoką i miastem Wismar) o wyspę często walczyli niemieccy i szwedzcy władcy. W 1612 r. rozpoczęto prace nad fortyfikacjami na wyspie, które ukończono w 1619 r. Okazały się one niewystarczające, bo już w 1629 r. zostały zajęte przez Christiana IV, w 1631 r. zniszczone przez Albrechta von Wallensteina, odbudowane trzy lata później. Wyspa została ostatecznie zajęta w czasie wojny trzydziestoletniej przez Szwedów w 1635 r. W 1648 r. pokój westfalski przydzielił wyspę Szwecji, choć na krótko przejmowały ją: Brandenburgia (w 1675 r.), Dania (1711 r.), Prusy i Hanower (1716 r.). W 1703 r. usunięto fortyfikacje. W czasie wojny siedmioletniej kilkakrotnie plądrowana. W 1803 r. książę Friedrich Franz I wydzierżawił wyspę od Szwecji na 100 lat za 1,25 miliona dalerów (zobacz też Wismar). Szwecja ostatecznie zrzekła się praw do wyspy w 1903 r. W 1927 r. wyspa została połączona mostem z lądem stałym. 3 maja 1945 radzieckie wojska zastąpiły Brytyjczyków na wyspie. Od tego momentu wyspa pozostała w radzieckiej strefie wpływów, a od 1949 r. należała do NRD.

Budynki[edytuj | edytuj kod]

  • Muzeum historyczne – prezentuje życie, historię i rozwój wyspy
  • Ceglany, romańsko-gotycki kościół z pierwszej połowy XIII wieku
  • Dwie latarnie morskie
  • Fragmenty dawnych umocnień

Atrakcje przyrodnicze[edytuj | edytuj kod]

Atrakcją turystyczną wyspy jest klif w pobliżu miejscowości Timmendorf, który podlega intensywnej abrazji.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tytuł dla gminy
  2. Statistisches Amt Mecklenburg-Vorpommern, Schwerin, 2021
  3. Paul Kühnel: Die slavischen Ortsnamen in Meklenburg. In: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde. Bd. 46, 1881, ISSN 0259-7772, S. 3–168, hier S. 108.