Książęta legnicko-brzescy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Książęta legnicko-brzescy w Księstwach: Legnickim i Brzeskim:

Księstwo legnickie[edytuj]

Z wrocławskiego

1248-1278 — Bolesław II Rogatka (syn Henryka II Pobożnego, 1241-1248 Dolny Śląsk, 1241 Kraków, 1241-1247 pd.-zach. Wlkp., 1241-1249/51 w Głogowie, od 1273 rezygnacja z Jawora, od 1277 w Środzie Śląskiej)

Księstwo legnicko-brzeskie[edytuj]

1278-1296 — Henryk V Brzuchaty (syn, 1273-1278 Jawor, od 1278 Legnica, od 1290 Wrocław i Brzeg, 1290-1294 w Oleśnicy i Namysłowie)

1296-1352 — Bolesław III Rozrzutny (syn Henryka V, w Legnicy, Brzegu i Wrocławiu z braćmi do 1311, 1306-1307 w Kaliszu 1308-1311 w Opawie, od 1311 książę brzeski, 1312-1342 legnicki, 1323-1338 w Namysłowie, od 1329 dziedziczny lennik czeski)

1296-1301 — Bolko I Surowy (stryj, regent)

1301-1302 — Henryk z Wierzbna (bp wrocławski, regent)

1302-1305 — Wacław II z Przemyślidów (teść Bolesława III, regent)

1311-1312 — Władysław (brat, Legnica, usunięty, zm. po 1352)

Księstwo brzeskie[edytuj]

1338-1398 — Ludwik I (syn Bolesława III, 1338-1342, razem z Wacławem I w Namysłowie, 1342-1345 z bratem Wacławem w księstwie legnickim, 1345-1346 w wyniku podziału Legnica, w latach 1346-1348/9 bez przydziału, od 1348/9 w Lubinie, od 1358 na połowie Brzegu i Oławy, od 1359 w Chojnowie, 1364-1373 regent w Legnicy, od 1368 całość księstwa brzesko-oławskiego, od 1373 w Kluczborku)

1352-1358 — Katarzyna Chorwacka (żona Bolesława III, Brzeg i Oława, oprawa wdowia)

1398-1399 — Henryk VII z Blizną (syn Ludwika I, od 1361/2 koregent)

księstwo legnickie[edytuj]

1338-1364 — Wacław I (syn Bolesława III, 1338-1342 Namysłów razem z Bolesławem III, 1342-1345 z bratem Ludwikiem I wspólne rządy w Legnicy, 1345-1346 w wyniku podziału Chojnów i Złotoryja, 1346-1349 całość księstwa legnickiego, 1348/9 strata Lubina, w roku 1358 połowa księstwa brzesko-oławskiego sprzedana linii świdnickiej, 1359 w wyniku nowego podziału Legnica i Złotoryja)

1364-1409 — Ruprecht I (syn, od 1373 formalne współrządy z braćmi, 1397-1401 regent w Głogowie)

1364-1373 — Ludwik I (stryj, regent, zm. 1398)

1373-1413 — Wacław II (syn Wacława I, do 1409 panujący tylko nominalnie, abdykował, biskup lubuski 1378-1382 i wrocławski 1382-1417, jako taki książę nysko-otmuchowski)

1373-1394 — Bolesław IV (brat, współrządca)

1373-1398 — Henryk VIII (brat, panujący tylko nominalnie, 1389-1398 biskup kujawski)

od 1419 — połączenie z Brzegiem

księstwo lubińskie[edytuj]

1349-1359 - Ludwik I brzeski, od 1538 na połowie Brzegu i Oławie. Fundator "Kodeksu lubińskiego" z ilustrowaną legendą o św. Jadwidze Śląskiej

1396-1419/20 — Henryk IX (syn Henryka VII, 1396-1400 Kluczbork i Byczyna, 1399-1400 współrządy z Ludwikiem II w całości księstwa, od 1400 w wyniku podziału Lubin, Chojnów i Oława, 1404-1405 regencja w Legnicy)

1420-1431 — Rupert II (syn, Lubin i Chojnów)

1420-1423 — Wacław (brat, z Ludwikiem III Oława i Niemcza)

1420-1441 — Ludwik III (syn Henryka IX, od 1420 z bratem Wacławem w Oławie i Niemczy, od 1423 samodzielnie, od 1431 w Lubinie i Chojnowie)

1441-1454 — Małgorzata opolska (żona, Oława)

1441-1453 — Jan I (syn, z bratem Henrykiem X Lubin, Chojnów, 1443-1450 w Brzegu (potem zastawiony książętom opolskim), od 1446 strata Lubina zastawionego książętom głogowskim, od 1449 w Złotoryi)

1441-1452 — Henryk X (brat, współrządy, 1443-1450 w Brzegu (później zastawiony książętom opolskim), od 1449 w Złotoryi)

1505-1550 - Jerzy I Brzeski po podziale ojcowizny zostaje władcą Lubina i Brzegu. Po śmierci w 1521 oprawę wdowią otrzymuje małżonka Anna Pomorska, która rządziła Lubinem do swojej śmierci w 1550.

księstwo legnicko-brzeskie[edytuj]

1399-1436 — Ludwik II (syn Henryka VII, współrządca księstwa brzesko-oławskiego, od 1400 w wyniku podziału w Brzegu, Kluczborku i Byczynie, od 1419 w Legnicy i dożywotnio w Karniowie, od 1427 w Strzelinie, zastawił w 1434 książętom opolskim Kluczbork i Byczynę, 1404-1405 w niewoli saraceńskiej)

1436-1449 — Elżbieta Hohenzollern (żona, oprawa wdowia, w Brzegu)

1449-1454 — bunt patrycjatu, Legnica do korony czeskiej

1453-1488 — Fryderyk I (syn Jana, w Chojnowie i Strzelinie, od 1454 w Niemczy i Oławie, oraz w Legnicy, od 1481 książę brzeski, od 1482 w Lubinie)

1453-1466 — Jadwiga Legnicka (matka, regentka, zm. 1471)

1488-1495 — Jan II (syn Fryderyka I, formalne współrządy w księstwie)

1488-1547 — Fryderyk II (syn Fryderyka I, od 1505 w wyniku podziału w Legnicy, Złotoryi, Chojnowie, od 1521 w Brzegu, od 1522 w Kluczborku, od 1528 w Ścinawie (dziedzicznie, potem stołeczna rola Wołowa) 1540-1544 w Głogowie, od 1542 w Ziębicach)

1488-1521 — Jerzy I (brat, od 1505 w wyniku podziału w Brzegu i Lubinie)

1488-1503 — Ludmiła Podiebrad (żona Fryderyka I, w Brzegu jako oprawie wdowiej, 1488-1498 regentka w Legnicy

1521-1550 — Anna Pomorska (żona Jerzego I, oprawa wdowia na Lubinie)

księstwo legnickie[edytuj]

1547-1559 — Fryderyk III (syn Fryderyka II, w wyniku podziału w Legnicy, Chojnowie, Złotoryi, Ząbkowicach i od 1550 w Lubinie, 1551-1556 na wygnaniu, usunięty, zm. 1570)

1551-1556 — Henryk XI (syn, w całości księstwa, ustąpił)

1559-1581 — Henryk XI (ponownie, od 1571 współrządy z bratem Fryderykiem IV, (w latach 1576-1580 usunięty), usunięty, zm. 1588)

1571-1596 — Fryderyk IV (brat, współrządy z bratem (z wyjątkiem okresu 1576-1580 kiedy samodzielnie) do 1581, potem samodzielnie)

od 1596 — księstwo legnickie do brzeskiego

Księstwo brzeskie[edytuj]

1547-1586 — Jerzy II (syn Fryderyka II, w wyniku podziału Brzeg, Oława, Strzelin, Niemcza, Kluczbork i Ścinawa, 1551-1556 regent w Legnicy, 1548-1569 regent w Oleśnicy, od 1562 w Złotoryi)

1586-1595 — Barbara Brandenburska (żona, oprawa wdowia na Brzegu)

1592-1594 — Anna Wirtemberska (żona Jana Jerzego, oprawa wdowia na Oławie)

Księstwo legnicko-brzeskie[edytuj]

1586-1602 — Joachim Fryderyk (syn Jerzego II, Oława (bez okresu 1592-1594), do 1592 współrządy z bratem, od 1595 w Brzegu, od 1596 w Legnicy)

1586-1592 — Jan Jerzy (brat, współrządy z bratem)

1602-1605 — Anna Maria Anhalcka (matka, regentka)

1605-1609 — Karol II Podiebradowicz (wuj, regent)

Księstwo brzeskie[edytuj]

1602-1639 — Jan Chrystian (syn Joachima Fryderyka, od 1612 w wyniku podziału Brzeg, Oława, Strzelin, Niemcza i Kluczbork, od 1633 tylko formalnie, na wygnaniu)

1633-1635 — Brzeg pod zarządem wojsk cesarskich

1635-1664 — Jerzy III (syn Jana Chrystiana, w księstwie brzeskim od 1639 współrządy z braćmi Ludwikiem IV i Chrystianem, od 1653 wspólnie z braćmi w Legnicy, od 1654 w wyniku podziału książę brzeski, od 1663 ponownie wraz z Chrystianem w Legnicy)

księstwo legnickie[edytuj]

1602-1653 — Jerzy Rudolf (syn Joachima Fryderyka, od 1612 w Legnicy i Złotoryi, od 1616 w Chojnowie, 1633-1648 na wygnaniu (okupacja wojsk cesarskich, choć formalnie Jerzy Rudolf sprawował dalej rządy))

1639-1663 — Ludwik IV (syn Jana Chrystiana, współrządy z braćmi Jerzym III i Chrystianem nad księstwem brzeskim, od 1653 z braćmi w Legnicy, w wyniku podziału 1654 samodzielny książę legnicki)

Księstwo legnicko-brzeskie[edytuj]

1639-1672 — Chrystian (syn Jana Chrystiana, od 1639 wspólnie z braćmi w księstwie brzeskim, od 1653 dodatkowo w Legnicy, od 1654 w wyniku podziału w Oławie i Wołowie, od 1663 z Jerzym III w Legnicy, od 1664 samodzielnie w Brzegu i Legnicy)

1672-1675 — Jerzy IV Wilhelm (syn)

1672-1680 — Ludwika Anhalcka (matka, regentka w Legnicy i Brzegu, oprawia wdowia na Oławie i Wołowie)

od 1675/80 — połączenie księstwa legnicko-brzeskiego z domeną cesarską

Księżna von Liegnitz[edytuj]

W 1824 r. król pruski Fryderyk Wilhelm III nadał swej morganatycznej żonie Auguście von Harrach, tytuł księżnej legnickiej (niem. Fürstin von Liegnitz) i hrabiny von Hohenzollern. Ze związku tego król nie miał potomstwa. Tytuł książąt Legnickich wygasł wraz ze śmiercią Augusty w 1873 r. (zob w: Śląska szlachta i arystokracja).

Uwagi[edytuj]

Uwaga! Daty w wielu przypadkach są tylko orientacyjne. Uwzględniono te księstwa, nad którymi panowali odrębni książęta. Również przynależność niektórych ziem do poszczególnych Piastowiczów może być dyskusyjna.

Zobacz też[edytuj]