Jan Głuchowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Głuchowski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 16 marca 1940
Stary Żylin
Profesor doktor habilitowany nauk prawnych
Specjalność: finanse i prawo finansowe, prawo podatkowe, finanse międzynarodowe
Alma Mater Wyższa Szkoła Ekonomiczna w Sopocie
Doktorat 1965
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Habilitacja 1970
Wyższa Szkoła Ekonomiczna w Sopocie
Profesura 1977
Nauczyciel akademicki
uczelnia m.in. Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Katolicki Uniwersytet Lubelski, Wyższa Szkoła Bankowa w Toruniu
Ambasador RP w Bangladeszu
Okres spraw. 1991
Następca Piotr Opaliński

Jan Józef Głuchowski (ur. 16 marca 1940 w Żylinie) – polski prawnik, specjalizujący się w finansach międzynarodowych, prawie finansowym i prawie podatkowym, a także pisarz i dyplomata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1957 roku ukończył Liceum im. Fryderyka Chopina w Sochaczewie i podjął studia na Wydziale Transportu w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie. Ukończył je w 1962 i podjął pracę na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Stopień doktora uzyskał na UMK w 1965, tematem jego rozprawy były Lokaty budżetowe w Polsce Ludowej, a promotorem Zbigniew Jaśkiewicz. Habilitację uzyskał w 1970 w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie, na podstawie rozprawy Wewnętrzny kredyt publiczny w budżetach europejskich państw socjalistycznych. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał na UMK w 1977, a tytuł profesora zwyczajnego nauk prawnych w 1986.

W latach 1976–1978 pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa i Administracji UMK, od 1984 do 1988 roku był dyrektorem Instytutu Administracji i Zarządzania, a 1988 do 1990 prorektorem UMK. W latach 1990–1991 kierował Katedrą Prawa Finansowego na Wydziale Prawa i Administracji, a potem Katedrą Zarządzania Finansami na Wydziale Ekonomii i Zarządzania UMK.

Pracował też na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie był kierownikiem Katedry Prawa Finansowego. W latach 1998–1999 był prorektorem Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu, a w latach 2000–2013 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Bankowej w Toruniu, gdzie nadal pełni funkcję dyrektora Instytutu Ekonomii i Finansów. Pracuje też w Katedrze Prawa Międzynarodowego i Prawa Unii Europejskiej na Akademii Leona Koźmińskiego.

Za działalność dydaktyczną i naukową był kilkukrotnie wyróżniany nagrodami Rektora UMK oraz dwukrotnie nagrodą Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego. W latach 1979–1991 był członkiem Rady Naukowej Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. W 1991 odbył staż w Ministerstwie Spraw Zagranicznych oraz piastował w tym roku stanowisko ambasadora RP w Bangladeszu[1].

Oprócz publikacji prawniczych tworzy literaturę beletrystyczną, jest autorem powieści historycznych Król szulerów i Ostatnia gra SS-gruppenführera.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Beletrystyka[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. prof. dr hab. Jan Głuchowski, prof. zw, www.kul.pl [dostęp 2020-05-31] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-2004. Materiały do biografii. Sławomir Kalembka (red.). Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2006, s. 224-225. ISBN 83-231-1988-0.
  • Prof. zw. dr hab. Jan Głuchowski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2010-12-12].