Jan Piasecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Piasecki
Data i miejsce urodzenia 13 lutego 1913
Warszawa
Data i miejsce śmierci 9 marca 1985
Warszawa
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Dziedzina sztuki literatura
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Grób Jana Piaseckiego na cmentarzu Bródnowskim

Jan Piasecki (ur. 13 lutego 1913 w Warszawie, zm. 9 marca 1985 w Warszawie) – polski prozaik, autor utworów dla młodzieży.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1935 ukończył studia na Wydziale Humanistycznym (polonistykę) Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował jako prozaik w 1938 roku w książce zbiorowej pt. Staroświecki sklep pod nazwiskiem Jadwiga Piasecka. W latach 1937-1949 był pracownikiem Biblioteki Publicznej oraz Zarządu Miejskiego, jako pełnomocnik Ministra Oświaty uczestniczył w odzyskiwaniu wywiezionych przez okupanta księgozbiorów warszawskich bibliotek. Od 1945 do 1949 był sekretarzem generalnym Zarządu Bibliotek i Archiwów Państwowych, w latach 1946-1949 był związany z Przewodnikiem Literackim i Naukowym. Od 1949 roku pełnił funkcję redaktora Polskiego Radia, kierował Redakcją Prozy, był współorganizatorem III Programu Polskiego Radia. Od 1950 był redaktorem miesięcznika Bibliotekarz i członkiem Związku Literatów Polskich.

Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kw. 44C, rząd I, grób 5).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Złoty Krzyż Zasługi;
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Spotkajmy się "Pod Parasolami"
  • W Gołkowie straszy
  • Portret z konwalią
  • Skrzyżowanie berła
  • Tymek wieloryb
  • Zakopany miecz
  • Człowiek za drzwiami

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]